- « أَلْإِخْلاصُ فَوْزٌ . » « 1 » اخلاص ، مايه‌ى رستگارى است . - « أَلْإِخْلاصُ غايَةُ الدِّينِ . » « 2 » اخلاص ، منتهاى دين دارى است . - « أَلْإِخْلاصُ أَشْرَفُ نِهايَةٍ . » « 3 » اخلاص ، برترين فرجام [ ديندارى ] است . ( 380 ) « وَ ثَبِّتْنِى بِالْقَوْلِ الثّابِتِ فِى الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِى الْآخِرَةِ . » « 4 » و مرا با گفتار [ و اعتقاد ] ثابت ، در زندگانى دنيا و در آخرت ، استوار بدار . از اين جمله برمىآيد بشر به اقتضاى عالم بشريّت ، همواره در خطر انحراف از طريقه‌ى فطرت و محروميّت از توجّه به حضرت حق سبحانه - كه خميره‌ى او بر آن استوار است - مىباشد . از اين رو ، هماره بايد از خدا بخواهد كه در عمل و گفتار ، از اين امر غفلت نورزد ؛ و گرنه در دنيا و آخرت به خسران ابدى دچار گرديده و از شهود جمال حق سبحانه محروم خواهد شد . خداوند مىفرمايد : - إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلَّا تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ « 5 » مسلّماً كسانى كه گفتند : پروردگار ما خدا است ، سپس [ بر اين گفتار و اعتقاد ] استقامت ورزيدند ، فرشتگان بر آنان فرود آمده [ و مىگويند : ] هرگز بيم به خود

--> ( 1 ) . فهرست موضوعى غرر و درر ، باب الاخلاص ، ص 91 . ( 2 ) . همان . ( 3 ) . همان . ( 4 ) . اقبال الاعمال ، ص 172 . ( 5 ) . سوره‌ى فصّلت ، آيه‌ى 30 .