( 367 ) « وَ أَسْأَلُكَ . . . نَجاتاً مِنْ كُلِّ وَرْطَةٍ ، وَ الْمُخْرَجَ مِنْ كُلِّ كُفْرٍ [ كِبْرٍ ] ، وَ الْعَفْوَ عَنْ كُلِّ سَيِّئَةٍ ، يَأْتِى بِها مِنِّى عَمْدٌ ، أَوْ زَلَّ بِها مِنِّى خَطَأٌ ، أَوْ خَطَرَتْ بِها مِنِّى خَطَراتٌ نَسِيتُ أَنْ أَسْأَلَكَ خَوْفاً تُعِينُنِى بِهِ عَلى حُدُودِ رِضاكَ . » « 1 » و از تو خواهانم . . . رهايى از سختى و هلاكت و بيرون آمدن از انواع كفر و گذشت از هر بدى و گناهى كه عمدى از من سر زده و يا از روى خطا و اشتباه لغزش نموده‌ام ، يا خاطره‌هاى گناهى كه در ذهنم خطور نموده و فراموش كرده‌ام كه از تو بيمى را درخواست نمايم كه به وسيله‌ى آن ، مرا بر رعايت حدود خشنودىات يارى فرمايى . انسان در كشاكش جنود عقل و جهل انسان ، به اقتضاى عالم بشريّت و داشتن شهوات گوناگون ، از زمانى كه به سنّ تكليف مىرسد و شعورش به كار مىافتد ، در كشاكش جنود عقل و جهل - كه در حديث از آن ياد شده - « 2 » قرار مىگيرد و تا زمانى كه جنود عقل در وجود او ، بر جنود جهل غالب نگشته ، گرفتار امور خلاف اقتضاى فطرى و معنوى خواهد بود و تنها راه ظهور فطرى و معنوى در وجود او و دست يافتن به نعمت‌هاى اخروى ، كناره گيرى از جنود جهل و تمسّك به جنود عقل است . بدين جهت ، بر هر مؤمن زيرك لازم است ، در اين شب مبارك تقاضاى بيرون شدن از صفات رذيله را نموده و بگويد : « و أَسْأَلُكَ نَجاتاً . . . » ( 368 ) « وَ أسْأَلُكَ الْأَخْذَ بِأَحْسَنِ ما أَعْلَمُ ، وَ التَّرْكَ لِشَرِّ ما أَعْلَمُ ، وَالْعِصْمَةَ

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 171 . ( 2 ) . اصول كافى ، ج 1 ، ص 20 ، حديث 14 .