[ جلد دوم ] [ ادامه دعاهاى ماه مبارك رمضان ] دعاى شب شانزدهم ماه رمضان ( 319 ) « أَللَّهُمَّ ! سُبْحانَكَ لا إِلهَ إِلّا أَنْت ، تُعْبَدُ بِتَوْفِيقِكَ ، وَ تُجْحَدُبِخِذْلانِكَ . » « 1 » خداوندا ! تو پاك و منزّهى ، معبودى جز تو نيست ، به توفيق خود عبادت مىشوى و به خاطر يارى ننمودن ، تو را انكار مىكنند . ظهور همه‌ى افعال و كمالات به حضرت حقّ از اين چند جمله برمىآيد كه حضرت حق سبحانه فعّال مايشاء ، در تمامى امور عالم به خصوص انسان است ؛ زيرا همه‌ى موجودات و به ويژه انسان ، در نظر اوّل ، افعال و اعمال و گفتار و . . . را از خويش مىانگارند و از اين كه منشأ قوا و قدرت آن‌ها از كجا و از كيست - دانسته و ندانسته - غفلت مىورزند . از اين رو ، آنان كه اين غفلت را ندارند ( انبيا و اوصيا - عليهم‌السّلام - ) با سخنان خويش ديگران را توجّه مىدهند ، تا از خواب غفلت بيدار شوند . بر اين اساس ، عبارت « أَللَّهُمَّ سُبْحانَكَ » به اين معنا است : خداوندا ! تو منزّهى از اين كه كسى يا چيزى در اصل وجود و يا انجام امور شريك تو باشد و جمله‌ى « لا إِلهَ إِلّا

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 155 .