دعاى روز بيست و هشتم ماه رمضان ( 633 ) « أَللَّهُمَّ ! وَفِّرْ حَظِّى [ فِيهِ ] [ فِى هذَا الْيَوْمِ ] مِنَ النَّوافِلِ ، وَ أَكْرِمْنِى فِيهِ بِإِحْضارِ الْأَحْلامِ فِى الْمَسائِلِ ، وَ قَرِّبْ وَسِيلَتِى إِلَيْكَ مِنْ بَيْن‌ِالْوَسائِلِ ، يا مَنْ لا يَشْغَلُهُ إِلْحاحُ الْمُلِحِّينَ ! » « 1 » خداوندا ! [ در اين روز ] بهره‌ى مرا از مستحبّات كامل گردان و مرا به حاضر ساختن خرد [ و انديشه و تأمّل ] در تمام مسائل گرامى دار و وسيله و دستاويزم به سوى خود را از ميان تمام وسيله‌ها نزديك گردان ، اى خدايى كه پافشارى و اصرارِ اصراركنندگان ، او را [ از ديگران ] به خود مشغول نمىسازد ! در اين دعا ، سه حاجت تقاضا شده است : نوافل نماز ؛ كامل كننده‌ى آن بهره‌مندى بسيار از نوافل . نمازهاى واجب ، اگر با شرايط خاصّ و خشوع و اخلاص انجام پذيرد ، بندگان را به قرب الهى مىرساند و نوافل ، نواقص آن‌ها را بر طرف مىنمايد و موجبات تقرّب بنده را بهتر فراهم مىسازد ؛ در حديث آمده است : - « مَنْ صَلّى فَأَقْبَلَ عَلى صَلاتِهِ ، لَمْ يُحَدِّثْ نَفْسُهُ فِيها ، أَوْ لَمْ يَسْهُ فِيها ، أَقْبَلَ اللَّهُ عَلَيْهِ ما أَقْبَلَ عَلَيْها . فَرُبَّما رُفِعَ نِصْفُها ، أَوْ رُبْعُها أَوْ ثُلْثُها أَوْ خُمْسُها ، وَ إِنَّما أُمِرْنا بِالسُّنَّةِ لِيَكْمُلَ بِها ما ذَهَبَ مِنَ الْمَكْتُوبَةِ . » « 2 » هر كس نماز بخواند و بر نماز روى آورد [ و حضور قلب داشته باشد ] ، خود را در

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 233 . ( 2 ) . وسائل الشيعه ، ج 3 ، ص 51 ، باب 17 ، حديث 2 .