فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفاً فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ « 1 » پس بدون انحراف ، روى [ و تمام وجود ] خويش را به سوى دين برپادار ، همان سرشت خدايى كه مردم را بر آن سرشت ، هيچ تغييرى در آفرينش خدا [ امكان ] ندارد ، اين همان دين استوار [ و استوار دارنده‌ى مصالح دنيوى و اخروى و معنوى مردم ] است و ليكن بيشتر مردم [ از اين حقيقت ] آگاه نيستند . لزوم درخواست توفيق عمل مطابق با فطرت از اين رو در بخش سوّم فرموده شده : « وَالتَّوْفِيقَ أَنْ أُطِيعَكَ وَ لا أَعْصِيكَ » چرا كه اطاعت ، همان عمل طبق فطرت و عصيان و بر خلاف آن فطرت عمل نمودن است و نظر به اين كه اين معنى براى كمتر كسى - به واسطه‌ى آميخته و مأنوس بودنش با عالم طبع و محجوب بودنش از فطرت - حاصل مىشود ، از خداوند توفيق بر آن خواسته شده است و در آخر با جمله‌ى : « يا عالِماً بِأَحْوالِ السّائِلينَ ! » به گرفتارىهاى عالم بشريّت و طبيعتش اشاره شده و اين كه تكويناً مسألت آن مندرج و نهفته است . دعاى روز بيست و پنجم ماه رمضان ( 630 ) « أَللَّهُمَّ اجْعَلْ سَعْيِى فِيهِ [ فِى هذا الْيَوْمِ ] مَشْكُوراً ، وَ ذَنْبِى [ بِعَفْوِكَ ] فِيهِ مَغْفُوراً ، وَ عَمَلِى فِيهِ مَقْبُولًا ، وَ عَيْبِى [ بِجُودِكَ ] فِيهِ مَسْتُوراً ، [ وَ أَغْنِنِى فِيهِ بِجُودِكَ ، يا أَسْمَعَ السّامِعِينَ ! يا مُجِيبَ دَعْوَةِ الْمُبْتَهِلِينَ ! ]

--> ( 1 ) . سوره‌ى روم ، آيه‌ى 30 .