تقاضاى بركات مادى و معنوى و فطرى منظور از جمله‌ى دوّم : « وَ أَنْزِلْ عَلَىَّ فِيهِ بَرَكاتِكَ » بركات مادّى و معنوى و فطرى باطنى است . خداوند مىفرمايد : - وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ « 1 » و اگر اهل شهرها و آبادىها ايمان آورده و تقوى پيشه كنند ، مسلّماً بركت‌هايى از آسمان و زمين را بر آن‌ها مىگشاييم [ و عطا مىكنيم ] . - قِيلَ يا نُوحُ اهْبِطْ بِسَلامٍ مِنَّا وَ بَرَكاتٍ عَلَيْكَ وَ عَلى أُمَمٍ مِمَّنْ مَعَكَ وَ أُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِنَّا عَذابٌ أَلِيمٌ « 2 » گفته شد : اى نوح ! همراه با سلامتى از ناحيه‌ى ما و بركاتى بر تو و بر امّت‌ها و مردمانى كه از همراهان تو [ در كشتى ] هستند و يا امّت‌هايى كه در آينده برخوردارشان خواهيم نمود ، سپس عذاب دردناكى از ناحيه‌ى ما به آن‌ها خواهد رسيد . درجات و مقامات بهشتى ؛ نتيجه توجه دايمى به رضايت و خشنودى الهى امّا جمله‌ى سوّم : « وَ وَفِّقْنِى فِيهِ لِمُوجِباتِ مَرْضاتِكَ » مناسب است به توضيحى كه در ذيل جمله‌ى : « أَللَّهُمَّ اجْعَلْ لِى إِلى مَرْضاتِكَ دَلِيلًا » ( دعاى روز بيست و يكم ) نسبت به اصل مرضات الهى در امور معنوى با بيان الهى و احاديث گذشت مراجعه شود . البته با اين توجه كه مرضات و خوشنودىهاى الهى ، تنها در آن بسنده نمىشود ، بلكه هر شخص مؤمن اهل تقوى ، بايد در تمام امور دنيوى و اخروى نيز خوشنودى الهى را در نظر داشته باشد ، تا اعمال او زيبنده‌ى درگاه حضرت حق گردد و در نتيجه ، موجبات بهره‌گيرى از درجات و مقامات و منزلت‌هاى والاى بهشتى را فايده دهد و در نتيجه حاجت چهارم : « وَ أَسْكِنِّى بُحْبُوحَةَ جَنانِكَ » نيز برآورده گردد .

--> ( 1 ) . سوره‌ى اعراف ، آيه‌ى 96 . ( 2 ) . سوره‌ى هود ، آيه‌ى 48 .