جامعيّت دارد ، خشنوديى باشد كه خداوند متعال در دنيا و آخرت از بندگان مؤمن دارد و يا خشنودى خداوند متعال از مؤمنى كه ميان ظاهر و باطن و يكى بودن و شدنش در پاكى و درستى جمع مىنمايد ؟ و يا خشنودى خداوند متعال در تمام اعمال و كردار شخص ، تا سبب قرب او به حق تعالى گردد . از جمله‌ى آخر : « بِتَحَنُّنِكَ ، يا أَمَلَ الْمُشْتاقينَ ! » ، مىتوان فهميد كه تمام معانى فوق در امور سه‌گانه مىتواند مورد نظر باشد ؛ زيرا مشتاق و آرزومند حضرت حقّ سبحانه را جز امورى كه همواره وى را به قرب و انس با حضرتش راهنمايى و دعوت كند ، نمىباشد . دعاى روز دهم ماه رمضان ( 615 ) « أَللَّهُمَّ اجْعَلْنِى فِيهِ [ فِى هذَا الْيَوْمِ ] مِنَ الْمُتَوَكِّلِينَ عَلَيْكَ ، وَاجْعَلْنِى فِيهِ مِنَ الْفارّينَ إِلَيْكَ [ الْفائِزِينَ لَدَيْكَ ] ، وَاجْعَلْنِى مِنَ الْمُقَرَّبِينَ لَدَيْكَ ، بِإِحْسانِكَ يا غايَةَ الطّالِبِينَ ! بِرَحْمَتِكَ يا أَرْحَمَ الرّاحِمِينَ . » « 1 » خداوندا ! مرا در اين [ روز ] ، از توكّل كنندگان بر خود قرار ده و از گريختگان به سوى خود [ يا : رستگاران در پيشگاهت ] بگردان و از مقرّبان نزد خويش قرار ده ، به احسان و نيكىات اى منتهاى [ خواهش ] جويندگان و طالبان ! به رحمتت ، اى مهربان‌ترين مهربان‌ها ! توصيف فارّين ، متوكلين و مقرّبين و امكان نيل به مقام آنان براى همه بشر آيات ذيل ، سه دسته‌اى ( متوكّلين ، فارّين ، مقرّبين ) كه در دعاى فوق از آن‌ها ياد شده و

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 138 .