يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَ أَنْهارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ وَ أَنْهارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى وَ لَهُمْ فِيها مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ وَ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ كَمَنْ هُوَ خالِدٌ فِي النَّارِ وَ سُقُوا ماءً حَمِيماً فَقَطَّعَ أَمْعاءَهُمْ ؟ ! « 1 » مَثَل و نمونه‌ى بهشتى كه به اهل تقوى وعده داده شده ، كه در آن جوىهايى كه آبش گوارا و بدون دگرگونى و نهرهايى از شيرى كه مزه‌ى آن تغيير نيافته و جوىهايى از شراب كه براى نوشندگان لذّت بخش است و نهرهايى از عسل خالص است و براى آنان از تمام ميوه‌ها و آمرزشى از ناحيه‌ى پروردگارشان آماده است ، همانند كسى است كه جاودانه در آتش باشد و آب بسيار داغ به آن‌ها داده شود ، به گونه‌اى كه درونشان را لخت لخت كند ؟ ! نام اين مغفرت را جز بيانى كه عرض شد چه مىتوان گذاشت ؟ بنابراين ممكن است اين تقاضا در دعا ، براى آن باشد كه خواننده در همين عالم فانى پيش از جهان باقى ، با مغفرت خاصّ الهى ، به نعمت عُظماى مشاهدات راه يابد . واللَّه يعلم . در نتيجه ، جمله‌ى « ما أَعْلَنْتُ » اشاره به بيان بخش اوّل : « أَنْ تَغْفِرَلِى خَطِيئَتِى وَ جَهْلِى . . . » و جمله‌ى « ما أَسْرَرْتُ » اشاره به بيان جمله‌ى « وَ ما أَخَّرْتُ » مىباشد . البّته با دقت در توضيح بيان گذشته ما در اين امر روشن مىشود كه اگر مغفرت آمرزش بعد از اين عالم - به بيانى كه گفته شد - براى بنده‌اى تحقّق پيدا كند ، وى به مقام مخلَصيّت و ديدار حضرت حق سبحانه نايل خواهد شد . ( 588 ) « أَللَّهُمَّ ! عافِنِى ، وَاعْفُ عَنِّى وَ سَدِّدْنِى ، وَاهْدِنِى ، وَ قِنى شُحَّ نَفْسِى ، وَ بارِكْ لِى فِيما رَزَقْتَنِى ، وَ أَعِنّى عَلى ما كَلَّفْتَنِى ، وَ قِنى عَذابَ النّارِ . » « 2 »

--> ( 1 ) . سوره‌ى محمّد ، آيه‌ى 15 . ر . ك : آيات 2 ، 4 و 74 سوره‌ى انفال و 133 سوره‌ى آل‌عمران و 35 سوره‌ى احزاب . ( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 232 .