به زودى كسانى را كه در زمين بدون حقّ ، بزرگمنشى و گردنكشى مىكنند از آيات و نشانه‌هاى خود روى گردان خواهم نمود و هر آيه و نشانه‌اى را مىبينند ، به آن ايمان نمىآورند و اگر راه رشد و هدايت را ببينند ، آن را نمىپيمايند و اگر راه گمراهى و كج را ببينند آن را مىپيمايند ، اين به خاطر آن است كه آيات و نشانه‌هاى خدا را تكذيب نموده و از آن‌ها غفلت دارند . و در نهج‌البلاغه آمده است : « وَاسْتَعيذُوا بِاللَّهِ مِنْ لَواقِحِ الْكِبْرِ كَما تَسْتَعيذُونَهُ مِنْ طَوارِقِ الدَّهْرِ . فَلَوْ رَخَّصَ اللَّهُ فِى الْكِبْرِ لِأَحَدٍ مِنْ عِبادِهِ ، لَرَخَّصَ فِيهِ لِخآصَّةِ أَنْبِيآئِهِ وَ أَوْلِيآئِهِ ، وَ لكِنَّهُ سُبْحانَهُ كَرَّهَ إِلَيْهِمُ التَّكابُرَ وَ رَضِىَ لَهُمُ التَّواضُعَ ، فَأَلْصَقُوا بِالْأَرْضِ خُدُودَهُمْ ، وَ عَفَّرُوا فِى التُّرابِ وُجُوهَهُمْ وَ خَفِضُوا أَجْنِحَتَهُمْ لِلْمُؤْمِنينَ . » « 1 » و به خدا پناه ببريد از شوراندن‌هاى كبر و خودبزرگ بينى ، هم چنان كه از مصيبت‌ها و گرفتارىهاى روزگار به او پناه مىبريد ، كه اگر خداوند به كسى از بندگانش اجازه‌ى كبر و خودبزرگ پندارى مىداد ، بىگمان به پيامبران و اولياى ويژه‌اش ، چنين اجازه‌اى را مىداد و ليكن خداوند تكبّر و گردنكشى را براى ايشان امرى ناخوشايند دانسته و تواضع و فروتنى را بر ايشان پسنديده است ، لذا آنان گونه‌هايشان را به زمين چسبانيده و چهره‌هايشان را به خاك ماليده و بال‌هايشان را براى مؤمنين پايين آورده [ و فروتنى ] نموده‌اند . ( 584 ) « أَللَّهُمَّ ! اجْعَلْ لِى قَلْباً يَخْشاكَ كَأَنَّهُ يَراكَ حَتّى يَلْقاكَ . » « 2 »

--> ( 1 ) . نهج البلاغه ، خطبه 192 . ( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 230 .