معناى تنزيه در فعل و صفت و اسم و ذات به حساب آوريم و يا به معناى عينيّت داشتن كمالات الهى با ذات مقدّسش . ) اين جاست كه مىبينيم تقاضاى نور براى تمام اعضاء و جوارح و . . . شده و آن همان نور الهى است كه همه‌ى ذوات اشياء را پر كرده ( به اصطلاح عاميانه ) كه : « وَ إِنْ مِنْ شىْءٍ إِلّا عِنْدَنا خَزائِنُهُ » و توجّه به عالم بشريّت باعث شده كه بندگان از آن خبرى نداشته باشند و بايد عنايت الهى را طالب شوند تا حجاب‌هاى توجّه به عالم طبيعتشان را بر طرف سازد و بگويند : « أَللَّهُمَّ ! اجْعَلْ نُوراً فِى قَلْبِى ، وَ نُوراً فِى سَمْعى . . . أَللَّهُمَّ ! ، أَعْطِنِى نُوراً ، وَهَبْ لِى نُوراً ، وَاجْعَلْ لِى نُوراً ، يا نُورَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ ، يا أَرْحَمَ الرّاحِمِينَ . » « 1 » خداوندا ! در دل و گوش من . . . نور قرار ده . خدايا ! نور به من عطا فرما و نور و روشنايى ارزانىام دار و نورى براى من قرار ده ، اى نور آسمان‌ها و زمين ! اى مهربان‌ترين مهربان‌ها ! جمله‌ى « يا نُورَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ » در جمله‌هاى فوق اشاره به آيه شريفه : اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ « 2 » ؛ ( خداوند ، نور آسمان‌ها و زمين است . ) مىباشد و بيان فوق را به شايستگى روشن مىفرمايد ؛ زيرا هرگز مراد از نور ، نورانيّت ظاهرى نيست . اين بود آن چه به فهم قاصر خود از بيان دعا استفاده نموديم . « واللَّه يعلم » در اين جا ، شايسته است چند آيه شريفه - كه شايد به دارندگان اين اشاره داشته باشد - ذكر گردد ؛ خداوند مىفرمايد : - اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ « 3 » خداوند ، سرپرست كسانى است كه ايمان آورده‌اند ، آنان را از تاريكىها به سوى نور بيرون مىآورد . - وَ مَنْ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُوراً فَما لَهُ مِنْ نُورٍ « 4 » و هر كس خداوند براى او نور و روشنايى قرار نداده باشد ، نورى نخواهد داشت .

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 222 . ( 2 ) . سوره‌ى نور ، آيه‌ى 35 . ( 3 ) . سوره‌ى بقره ، آيه‌ى 257 . ( 4 ) . سوره‌ى نور ، آيه‌ى 40 .