توفيق استوارى بر توحيد از ناحيه حق تعالى بسيارند كسانى كه به خداى يگانه اقرار مىنمايند ولى كسى مىتواند بر اين قول پا برجا و استوار بماند و آن را پاكيزه ادا كند كه خداوند به او توفيق استوارى بر آن گفته را بدهد ، كه : إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلَّا تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ « 1 » به راستى كسانى كه گفتند : پروردگار ما خداست ، سپس [ بر اين گفتار و اعتقاد ] استقامت ورزيدند ، فرشتگان بر آنان فرود آمده [ و مىگويند ] : نترسيد و اندوهگين نشويد و بشارت باد بر شما بهشتى كه به آن وعده داده مىشديد . پاكيزه‌ترين قول ؛ قول توحيد سخنى كه ياد حقيقى خداوند در آن نباشد ، كجا و كى عطر و بوى خوشى از آن به مشام جان خواهد رسيد ؛ پس مراد از جمله : « أَنْ تُسَدِّدَنِى إِلى أَطْيَبِ الْقَوْلِ عِنْدَكَ » ، استوارى در قول توحيد حقيقى است و چنين قولى است كه مىتواند آثار معنوى دنيوى و اخروى را كه بعد از آن بدان اشاره شده : « وَ أَنْ تَحْشُرَنى يَوْمَ أَلْقاكَ [ الْقِيامَةِ ] مَعِ خَيْرِ خَلْقِكَ يَوْمَ أَلْقاكَ » « 2 » ؛ ( و در روزى كه با تو ملاقات مىنمايم [ يا : روز قيامت ] ، مرا با بهترين خلق و آفريدگانت محشور گردانى . ) داشته باشد . ( 576 ) « وَ تَصْرِفَ عَنِّى شَرَّ نَفْسِى وَ سائِرَ ما تَكْرَهُهُ مِنْ أَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ ، إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ . » « 3 »

--> ( 1 ) . سوره‌ى فصّلت ، آيه‌ى 30 . ( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 222 . ( 3 ) . همان .