( 556 ) « فَأَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ كَما أَنْتَ أَهْلُهُ وَ كَما مُحَمَّدٌ وَ آلُ مُحَمَّدٍ أَهْلُهُ . » « 1 » پس از تو تقاضا دارم به صورتى كه تو و محمّد و آل محمّد سزاوار و زيبنده‌ى آن هستيد ، بر محمّد و آل محمّد درود فرستى . تقاضاى صلوات به اقتضاى بزرگوارى و حق و خود آن بزرگواران از بيان « كَما أَنْتَ أَهْلُهُ وَ كَما مُحَمَّدٌ وَ آلُ مُحَمَّدٍ أَهْلُهُ » ظاهر مىشود كه رحمت‌هاىخاصّه حق سبحانه را براى آن بزرگواران بايد به اقتضاى منزلت و بزرگوارى حق سبحانه و بزرگوارى آن حضرات تقاضا نمود ؛ چرا كه هيچ يك از بندگان الهى ، قادر به اداى حق ايشان - عليهم‌السّلام - نبوده و نيستند و حقّى كه آن وجودهاى شريف در هدايت بندگان الهى به آن‌ها دارند و زحماتى كه تحمّل نموده‌اند را هيچ زبان و بيانى نمىتواند ادا كند . ( 557 ) « وَ أَنْ تُعْطِيَنِى أَفْضَلَ ما أَعْطَيْتَ السّائِلِينَ مِنْ عِبادِكَ الصّالِحِينَ ، وَ أَفْضَلَ ما تُعْطِى الْباقِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ، وَ أَفْضَلَ ما تُعْطِى مَنْ تَخْلُفُهُ مِنْ أَوْلِيائِكَ يا كَرِيمُ . » « 2 » و اين كه برترين آن چه را كه به درخواست كنندگان از بندگان شايسته‌ات عطا فرموده‌اى و برترين عطايايى كه به مؤمنين باقى مانده مىدهى و برترين آن چه را كه به اوليإ و دوستان [ در گذشته است ] كه تو جانشين آن مىباشى ، عطا فرمايى ، اى بزرگوار !

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 215 . ( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 215 و 216 .