هر كس به او اشاره كند ، او را محدود نموده است و هر كس او را محدود بداند ، او را به شمار درآورده است . توجّه دقيق به دو آيه‌ى فوق و جمله‌هاى خطبه ، خود راهگشاى بيان دعاست و احتياج به توضيح بيشتر نمىباشد . ( 544 ) « [ وَ ] يا غائِباً غَيْرَ مَفْقُودٍ ! وَ يا شاهِداً غَيْرَ مَشْهُودٍ ! يُطْلَبُ فَيُصابُ [ وَ ] لَمْ يَخْلُ مِنْهُ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ وَ ما بَيْنَهُما طَرْفَةَ عَيْنٍ . » « 1 » [ و ] اى غايبى كه ناپيدا نيستى ! و اى گواه و آگاهى كه ديده نمىشوى ! جستجويش مىكنند و به او نايل مىگردند [ و ] آسمان‌ها و زمين و آن چه كه بين آن‌هاست ، به اندازه‌ى چشم بر هم زدنى از او خالى نمىمانند . همراهى دايمى حق تعالى با مخلوقات چنان چه خواننده‌ى عزيز ، بيانات و توضيحات ما را در بخش اوّل دعا توجّه دقيق نموده باشند ، جاى ترديدى براى آن‌ها نسبت به معناى جمله‌هاى فوق نمىماند ، لذا از اضافه بيان اين بخش خوددارى مىكنيم . ( 545 ) « لا يُدْرَكُ بِكَيْفٍ ، وَ لا يُؤَيَّنُ بِأَيْنٍ وَ لا بِحَيْثٍ . » « 2 » با هيچ چگونگى درك نمىشود و به هيچ زمانى و حيثيّتى محدود نمىگردد .

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 211 . ( 2 ) . همان .