از دو آيه فوق معلوم مىشود ملايكه مقرّب كه به حضرت بارى تعالى قرب دارند ، علاوه بر تسبيح وجودى و تكوينى ، تسبيح غير تكوينى هم دارند . و به راستى چرا نداشته باشند و حال آن كه بندگان مجرّد و مادّى الهى هر چه قُربشان به حقّ سبحانه بيشتر باشد ، براى اظهار فقر و عجز و نيستى خود شايسته‌تر مىباشند . ( 541 ) « سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ ، أَلَّذِى عَلا فَقَهَر ، وَ خَلَقَ فَقَدَرَ . » « 1 » بسيار پاكيزه و منزّه [ از هر عيب و نقص ] است ، خداوندى كه بلندپايه گشته و لذا غلبه نموده و آفريده و لذا قادر و تواناست . چيرگى حق تعالى بر اشياء ؛ علت تسبيح و تقديس او در اين بخش ، گويا رسول‌اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - علّت سبّوح و قدّوس بودن حق را ( به بيانى كه گذشت ) بيان مىفرمايد . زيرا آن خدايى كه بر اشياء برترى دارد و غالب و خالق و قادر بر ايشان است ( به حساب ظهور و بروز و دوامِ كمالاتشان بىآن كه هيچ گاه جدايى از آن‌ها نداشته و ندارد ) ، از هر نقص و عيب پاكيزه است . خداوند مىفرمايد : - لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ « 2 » تمام آن چه در آسمان‌ها و زمين است براى اوست و او بلندپايه و بزرگ است . - وَ هُوَ الْقاهِرُ فَوْقَ عِبادِهِ « 3 » تمام آن چه در آسمان‌ها و زمين است براى اوست و او بلندپايه و بزرگ است . - قُلِ اللَّهُ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَ هُوَ الْواحِدُ الْقَهَّارُ « 4 » بگو : خداوند آفريننده‌ى تمام اشياء است و او يگانه و چيره است .

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 208 . ( 2 ) . سوره‌ى شورى ، آيه‌ى 4 . ( 3 ) . سوره‌ى انعام ، آيه‌ى 18 . ( 4 ) . سوره‌ى رعد ، آيه‌ى 16 .