معناى شايسته‌اى مىباشد ؛ زيرا صالحين كه در مناجات آمده است ؛ انبيا و مخلَصين - عليهم‌السّلام - مىباشند كه خود ، از شهداى اعمال‌اند و ممكن نيست گناهان ظاهرى بر آن‌ها مخفى باشد . پس معنايى كه درباره‌ى مخفى نمودن گناهان توسط خداوند متعال گفته شد ، اشكال به نظر مىرسد . نيز مراد از « فَلا تَفْضَحْنِى يَوْمَ الْقِيامَةِ » ، همان گناهان عالم بشريّت به معناى فوق است ؛ زيرا اگر خداوند به امامان - عليهم‌السّلام - عصمت عطا نمىفرمود و از گناهان عالم خاكى محفوظ نمىداشت و ديگران هم عنايت حق شامل حالشان نمىشد ، مبتلاى به ظهور صفات ناپسنديده‌ى عالم خاكى در دنيا و آخرت مىگرديدند ، واللَّه يعلم . « 1 » و ممكن است مناجات شعبانيه ، به دو معناى گذشته اشاره داشته باشد . ( 529 ) « وَ تَجْبُرَ فاقَتِى . » « 2 » و نيازمندى و فقرم را جبران فرما [ و به هم آور ] . رسيدن به مقام مخلَصيت ؛ خروج از فقر زمانى فقر ذاتى بشر يا أَيُّهَا النَّاسُ ! أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ « 3 » ؛ ( اى مردم ! شما همگى فقيران و نيازمندان به خداييد . ) جبران و از نقص خارج خواهد شد كه خويش را در ذات ، غنىّ بالذّات وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ « 4 » ؛ ( و تنها خداوند بىنياز ستوده است . ) ذوب و فانى ببيند و به منزلت والاى مخلَصيّت نايل آيد و هر چه را كه از خود مىدانسته ( و هرگز از آنِ او نبوده ) به درياى بىپايان حضرت حق بريزد .

--> ( 1 ) . اميد آن كه خداوند عمر و توفيق عنايت فرمايد در شرح مناجات شعبانيه بتوانيم به بيان تفصيلى جمله فوق بپردازيم و احتمالاتى كه در معناى آن است ، به قلم تحرير درآوريم . ( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 205 . ( 3 ) . سوره‌ى فاطر ، آيه‌ى 15 . ( 4 ) . همان .