بِقَلْبِى أِلى مَراشِدى ، فَلَيْسَ ذلِكَ بِنُكْرٍ مِنْ هداياتِكَ ، وَ لا بِبِدْعِ مِنْ كِفاياتِكَ . » « 1 » خداوندا ! هرگاه از بيان درخواست و حاجتم گنگ شدم ، يا از بيان مقصودم نابينا گشتم ، پس مرا بر امورى كه به صلاح من است راهنمايى فرما و دلم را به سوى جايگاه‌هاى هدايت و رشدم بگير و رهسپار ساز ، كه اين نسبت به هدايت‌هايى كه دارى ، ناشناخته و نسبت به كفايت‌ها و سرپرستىهايت تازه و نو نيست . ( 500 ) « وَ تُعْصِمُنِى بِهِ مِنْ كُلِّ سُوءٍ فِى الدُّنْيا وَ الْآخِرَة . » « 2 » و به وسيله‌ى آن ، مرا از هر بدى در دنيا و آخرت نگاه دارى . مصونيّت از بدىها ؛ تأثير عمل صالح نور عمل صالح و مرضىّ و مقبول و پاكيزه از هر شرك جلى و خفى است كه عامل آن را از هر بدى ( گناه و غفلت و شرك جلى و خفى ) در اين عالم محفوظ و در عالم ديگر از تبعاتش مصون مىدارد . خداوند سبحان مىفرمايد : - مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِنَفْسِهِ « 3 » هركس عمل شايسته‌اى انجام دهد ، براى خود اوست . - إِنْ أَحْسَنْتُمْ أَحْسَنْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ « 4 » اگر نيكى كنيد ، به خودتان نيكى نموده‌ايد . از دو آيه‌ى فوق و شبيه آن به طور كلّى استفاده مىشود كه عمل صالح مرضىّ الهى ، در دنيا و آخرت به نفع خود شخص است ، و اين به دليل آن است كه نفس از هر بدى ، نگاه داشته مىشود .

--> ( 1 ) . نهج البلاغه ، خطبه 227 . ( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 189 . ( 3 ) . سوره‌ى فصّلت ، آيه‌ى 46 . ( 4 ) . سوره‌ى اسراء ، آيه‌ى 7 .