گفت تقاضا در دعا براى حاصل شدن كمال ايمان و تسليم شدن در برابر خواسته‌هاى الهى است . دعاى روز نوزدهم ماه رمضان در اين دعا ابتدا خداوند متعال با آياتى از قرآن ستايش شده و سپس دو حاجت از او سبحانه تقاضا گرديده است . ( 484 ) « أَسْأَلُكَ أَللَّهُمَّ بِما ناجَيْتُكَ بِهِ مِنْ مِدْحَتِكَ وَ دَعَوْتُكَ بِهِ ، أَنْ تَرْزُقَنِى الْقَبُولَ وَ الرَّحْمَةَ فِى هذا الْيَوْمِ وَ فِيما قَبْلَهُ وَ فِيما بَعْدَهُ ، وَ تَجْعَلَ عَمَلِى صالِحاً مَقْبُولًا راضِيَاً زاكِياً . » « 1 » خداوندا ! به واسطه‌ى مدح و ثنايى كه با تو مناجات نمودم و تو را بدان خواندم ، درخواست مىنمايم كه پذيرش و رحمتت را در اين روز و پيش و بعد از آن ، روزىام گردانى و عمل مرا شايسته و پذيرفته و مورد پسند و پاكيزه قرار دهى . اهميت مغفرت و رحمت الهى نكته مهم در اين بخش از دعا ، حاجت دوّم است كه مربوط به عمل صالح و مقبول و رضايت بخش و پاكيزه مىباشد و آن نيز در واقع از آثار حاجت اوّل به شمار مىآيد ؛ زيرا اگر بنده‌اى مورد قبول الهى واقع نشود و يا خداوند متعال اعمال ماه رمضان او را مورد قبول خود قرار ندهد و رحمت خاصّه‌اش را شامل حال وى نگرداند ، موفّقيت

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 189 .