« وَ مَنْ خَرَجَ حاجّاً أَوْ مُعْتَمِراً ، فَلَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ حَتّى يَرْجِعَ مِأَةَ أَلْفِ أَلْفِ حَسَنةٍ ، وَ يُمْحى عَنْهُ أَلْفِ أَلْفِ سَيِّئَةٍ ، وَ يُرْفَعُ لَهُ أَلْفِ أَلْفِ دَرَجَةٍ . . . » « 1 » و هركس به قصد حجّ و يا عُمره [ از خانه‌اش ] بيرون بيايد ، در برابر هر گام كه بر مىدارد تا برگردد ، صدهزار كار نيك براى اوست و صدهزار گناه او محو مىشود و صدهزار درجه‌ى او بالا برده مىشود . . . حجّ از اعمال صالح ، بلكه افضل اعمال صالح است « 2 » و اقتضاى عمل صالح هم بنا بر بيان آيه‌ى فوق ، رفعِ كَلم طيّب ( كه توحيد است ) مىباشد و آن به رفع بنده در كمالات و غرض غايى از خلقت حاصل مىشود . در دو حديث فوق هم غير از محو گناهان و اعطاى حسنات ، سخن از رفع درجات به ميان آمده ، معلوم مىشود با انجام عمل حج ، به بندگان ، آمرزش گناهان و پس از آن حسنات و درجات معنوى و كمال انسانى و شهودى كه « لا عَيْنٌ رَأَتْ ، وَ لا أُذُنٌ سَمِعَتْ » داده مىشود . تمام اين آثار ، اگر چه به عمل صالح حج مربوط مىباشد ، ولى در واقع عملى است كه به حساب شرافت آن مكان مقدّس و جايگاه و سرزمين و حرم و كعبه‌ى الهى انجام مىپذيرد و آن مكان به جعل الهى شرافت يافته والحمدللَّه . دلايل تشويق به سفر حج شايد علت تشويق فراوان معصومين - عليهم‌السّلام - به دوستان خود كه از خدا تقاضاى توفيق تشرّف به خانه‌ى او را بيابند ، با آن كه از هر هزار نفر شايد يك نفر سعادت اين سفر را پيدا نمىكند ، امور زير باشد : 1 . توجّه دادن به عظمت خانه و عبادت در آن . 2 . خالى نماندن آن سرزمين شريف از زاير و مراوده‌ى مسلمانان با يكديگر و آگاهى از احوالات هم .

--> ( 1 ) . وسائل الشيعه ، ج 8 ، ص 72 ، باب 38 ، حديث 35 . ( 2 ) . وسائل الشيعه ، ج 8 ، ص 79 ، باب 42 .