دعاى بعد از دو ركعت از هشتاد ركعت شب نوزدهم ( 24 ) از آن جا كه همه‌ى اين دعا ، داراى نكات قابل توجه است ، تمامى فرازهاى آن با توضيح مختصر ذكر مىشود : ( 458 ) « سُبْحانَ مَنْ أَكْرَمَ مُحَمَّداً - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - ، سُبْحانَ مَنِ انْتَجَبَ مُحَمَّداً ، سُبْحانَ مَنِ انْتَجَبَ عَلِيّاً ، سُبْحانَ مَنْ خَصَّ الْحَسَنَ والْحُسَيْنَ ، سُبْحانَ مَنْ فَطَمَ بِفاطِمَةَ مَنْ أَحَبَّها مِنَ النّارِ . » « 1 » پاكا خداوندى كه حضرت محمّد - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - را گرامى داشت ، پاك و منزّه است خداوندى كه حضرت محمّد [ - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - ] را برگزيد ، پاكا خدايى كه علىّ [ - عليهم‌السّلام - ] را برگزيد ، پاكا خداوندى كه امام حسن و امام حسين [ - عليهماالسّلام - ] را ويژه گردانيد و برگزيد ، پاكا خداوندى كه به وسيله‌ى فاطمه [ عليهاالسّلام ] ، دوستانش را از آتش [ جهنّم ] برگرفت و حفظ نمود . سرّ آغاز دعا با تسبيح ذكر تسبيح « سبحان » ، در ابتداى جمله‌هاى اين فراز و دو فراز آينده ، شايد براى آن باشد كه بفهمانند خداوند از انجام كارهاى عالم عاجز نيست ؛ بلكه تنها از آن جهت كه بنا دارد امور عالم مُلك به واسطه‌ى اسباب و مسببّات صورت گيرد ، كار جهان را در مرحله‌ى نخست صورتاً به محمّد و آل محمّد - صلوات اللَّه عليهم اجمعين - كه خود از جهان هستى مىباشند واگذار نموده ، تا به اذن او سبحانه ، همه‌ى امور انجام گيرد . جمله‌هاى فراز دوّم و سوّم ، گواه بر صحّت اين احتمال است .

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 182 .