مطلوبيّت درخواست حوايج براى خود و ديگران نكته‌ى ديگرى كه از جمله‌ى « وَ أَنْزِلْ عَلَىَّ وَ عَلى إِخْوانى وَ أَهْلى وَ جيرانى » استفاده مىشود ، اين است كه درخواست حوايج معنوى و مادّى ، تنها براى خود پسنديده نيست ؛ بلكه انسان آن‌ها را براى ديگر مؤمنان و خويشان و همسايگان نيز بخواهد و اين نكته خود به خواننده مىآموزد كه اوّلًا خودبين نباشد و ثانياً : مواسات داشته و ديگران را در تمام مراحل زندگى با خود همراه نمايد . ( 443 ) « أَللَّهُمَّ ! صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وارْزُقْنا مِنْ حَيْثُ نَحْتَسِبُ وَ مِنْ حَيْثُ لا نَحْتَسِبُ واحْفَظْنا مِنْ حَيْثُ نَحْتَفِظُ وَ مِنْ حَيْثُ لا نَحْتَفِظُ . » « 1 » خدايا ! بر محمّد و آل محمّد درود فرست و از آن جا كه گمان داريم و يا نداريم ، به ما روزى ده و از آن جا كه خود را حفظ مىكنيم يا نمىكنيم ، نگاه دار . مقصود از روزى و حفظ امورى كه انسان از آن‌ها آگاهى دارد يا ندارد در اين بخش نيز پس از صلوات ، با عموميّت دادن خواسته‌ها با عباراتِ « وَارْزُقْنا » و « وَاحْفَظْنا » ، چهار حاجت خواسته شده است : 1 . روزىهاى ظاهرى و معنوى كه به حساب عادىّ ، چشم عموم مردم به آن‌ها دوخته شده است : « وَارْزُقْنا مِنْ حَيْثُ نَحْتَسِبُ » . 2 . روزىهاى ظاهرى و معنوى كه عموم مردم گمان آن را ندارند : « وَارْزُقْنا . . . مِنْ حَيْثُ لا نَحْتَسِبُ » . 3 . محفوظ ماندن از خطرات ظاهرى و معنوى كه عموم مردم از آن‌ها آگاه‌اند و

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 180 .