( 440 ) « لَكَ الْحَمْدُ كَثِيراً ، وَ لَكَ الْمَنُّ فاضِلًا . » « 1 » ستايش فراوان ، تنها براى تو و بخشش برتر مختصّ توست . در پايان ، سزاوار است خوانندگان عزيز در ظرايف و دقايق دعاهاى منسوب به حضرات معصومين - عليهم‌السّلام - بيشتر تأمّل نمايند و تنها به خواندن آن‌ها اكتفا نكنند ؛ بلكه ضمن قرائت توجّه كنند كه از آن‌ها چه خواسته‌اند و بايد در پى چه باشند . دعاى بعد از دو ركعت از هشتاد ركعت شب نوزدهم ( 18 ) با تأمّل در مضامين اين دعا آشكار مىشود كه چرا بنابر نقل سيد ابن طاووس - رحمه‌اللَّه - ، حضرت امام صادق - عليه‌السّلام - امر به خواندن اين دعا مىفرمود : ( 441 ) « أَللَّهُمَّ ! إِنَّكَ تُنَزِّلُ فِى اللَّيْلِ وَ النَّهارِ ما شِئْتَ . » « 2 » خداوندا ! به راستى هر چه را بخواهى ، در شب و روز فرو مىفرستى . نزول مشيّت الهى بر موجودات هر چه در عالم - اعمّ از عالم مادّه و مجرّد و نعمت‌هاى ظاهرى و باطنى و معنوى و دنيوى و اخروى - ظهور و بروز پيدا مىكند ، همه پيدايش يافته‌ى خواست و مشيّت الهى مىباشند و از جانب او ، به مظاهر نازل مىشوند و اين گونه نيست كه مشيّت او سبحانه از كنار مظاهر به آن‌ها تعلّق گيرد ؛ زيرا خداوند با موجودات و محيط بر آن‌ها است . بنابراين ، خواست او نيز از كنار به آن‌ها نازل نمىشود ، بلكه از ملكوت و عالم

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 179 . ( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 180 .