براى مؤمن پيش آيد اشاره شده و از درگاه خداوند متعال تقاضاى مباركى مرگ و شمول عنايات او در عقبات سخت بعد از مرگ تا رسيدن به بهشت شده است تا خوانندگان ، بيدار گرديده و نجات از ابتلائات اخروى را از خداوند سبحان بخواهند و اعمالى را كه موجب نجات آنان است و مرگ را براى آن‌ها مبارك مىگرداند و بهشت را مأوايشان مىسازد ، به جا آورند . دعاى بعد از دو ركعت از هشتاد ركعت شب نوزدهم ( 16 ) ( 421 ) « أَللَّهُمَّ ! لا بُدَّ مِنْ أَمْرِكَ ، وَ لا بُدَّ مِنْ قَدَرِكَ ، وَ لا بُدَّ مِنْ قَضآئِكَ ، وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلّا بِكَ . » « 1 » خدايا ! چاره‌اى از امر تو نيست و چاره‌اى از اندازه‌گيرىاى كه تو براى امور نموده‌اى ، نيست و چاره‌اى از قضا و اراده‌ى تخلّف‌ناپذير تو نيست و هيچ دگرگونى و نيرويى جز به تو تحقّق نمىيابد . بستگى تامّ عالم خلق به عالم امر و لزوم شكيبايى در برابر قضا و قدر الهى از اين چند جمله نكات زير استفاده مىشود : 1 . عالم خلقى اقتضاى امر ، قدر و قضاى الهى را دارد ؛ زيرا اگر حضرت حق خلايق را ظهور نمىداد ، نيازى به امر ، قدر و قضاى الهى نبود . از اين رو ، در مورد هر سه مىفرمايد : « لا بُدَّ » . 2 . امور خلقى ، پيدايش يافته‌ى عالم امر ؛ يعنى نام‌ها و صفات حضرت حقّ سبحانه

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 178 .