( 412 ) « وَانْصُرْنا عَلى مَنْ عادانا . » « 1 » و ما را بر كسانى كه با ما ستيز و دشمنى دارند ، يارى فرما . توسعه در مفهوم دشمن عبارت « مَنْ عادانا » دشمن‌هاى انسى و دشمنان باطنى و جنّى - اعمّ از نفس و وسوسه‌هاى آن و شيطان و اذناب آن - ، بلكه هر آن چه بندگان را از رسيدن به مقصد عالى انسانيّت عايق و مانع مىشود را شامل مىگردد و جاى آن دارد كه انسان ، از ابتلا به آن‌ها به درگاه خدا تضرّع نموده و درخواست يارى كند . ( 413 ) « وَ لا تَجْعَلْ مُصِيبَتَنا فِى دِينِنا . » « 2 » و مصيبت و گرفتاريمان را در دينمان قرار مده . مقصود از مصيبت در دين ، مصيبت در تشخيص وظيفه و عمل به آن است ؛ زيرا تشخيص وظيفه به گونه‌اى كه انسان را به مقصد عالى انسانيّت رهنمون گردد ، بسيار مشكل است و مشكل‌تر از آن ، عمل به وظيفه است ، از اين رو از خداوند درخواست كمك در اين دو زمينه شده است . ( 414 ) « وَ لا تَجْعَلْ الدُّنْيا أَكْبَرَ هَمِّنا . » « 3 » و دنيا را بزرگ‌ترين دل مشغولى و خواسته‌ى ما قرار مده .

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 178 . ( 2 ) . همان . ( 3 ) . همان .