اعمّ از مجرّد و مادّى و جنّ و انس ، به قدر ديد باطنى و حقيقت ايمانشان ، حضرت حقّ را به ذات و اسما و صفات مىخوانند . اما آنان كه ديده دل‌شان به تمام معنا گشوده نيست ، موظفند پروردگار سبحان را به گونه‌اى كه انبيا و اوصيا - عليه السّلام - تعليم و معرّفى مىفرمايند ، بخوانند و با اظهار و گفتار اين كلمات از واقع امر ، اخبار دهند . برترى دعا از قرائت قرآن با دقت و تأمل در آن چه از معانى حقيقى دعا با استشهاد به آيات الهى ذكر شد ، دليل افضل بودن دعا از قرائت قرآن ، در ديدگاه حضرت صادق و باقر - عليهماالسّلام - كه در دو روايت زير بدان اشاره رفته است روشن مىشود : 1 . معاوية بن عمّار مىگويد : به امام صادق - عليه السّلام - عرض كردم : « رَجُلانِ إِفْتَتَحَا الصَّلاةَ فِى ساعَةٍ واحِدَةٍ ، فَتَلا هذا مِنَ الْقُرْآنِ ، فَكانَتْ تِلاوتُهُ أَكْثَرَ مِنْ دُعآئِهِ ، وَ دَعا هذا ، فَكانَ دُعآؤُهُ أَكْثَرَ مِنْ تِلاوَتِهِ ، ثُمَّ انْصَرَفا فِى ساعَةٍ واحِدَةٍ ، أَيُّهُما أَفْضَلُ ؟ » دو نفر با هم و در يك لحظه شروع به نماز مىكنند و يكى از قرآن تلاوت نموده و قرائتش بيشتر از دعا است و ديگرى دعايش بيشتر از تلاوت قرآن ، سپس هر دو در يك لحظه منصرف مىشوند ؛ كدام يك افضل و برترند ؟ فرمود : « كُلٌّ فِيهِ فَضْلٌ ، كُلٌّ حَسَنٌ . » هر دو فضيلت دارد و هر دو نيكو است . عرض كردم : « قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ كُلًاّ حَسَنٌ ، وَ أَنَّ كُلًاّ فِيهِ فَضْلٌ . » مىدانم كه هر دو نيكو است و هر دو فضيلت دارد . [ كدام با فضيلت‌تر است ؟ ] فرمود :