صفات و كمالاتى است ، و هرگز نبايد استقلال به اسباب و مسبّبات ظاهرى داد و اين كه تنها او است كه مىتواند مشكلات را به اقتضاى هر صفتى يا اسمى برآورده كند . 3 . خواننده متوجه باشد كه پيش از ذكر حاجات ، خداوند را نسبت به آن‌ها با چه صفات و اسم‌هايى بخواند . 4 . آمادگى دادن به خواننده ، تا غير خدا را در امور خود فراموش كند . ( 24 ) « صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ، وَ أَلْبِسْنِى فِى مُسْتَقْبَلِ سَنَتِى هذِهِ سِتْرَكَ ، وَ أَضِئْ وَجْهِى بِنُورِكَ ، وَ أَحِبَّنِى [ أَحْيِنِى ] بِمَحَبَّتِكَ ، وَ بَلِّغْ بِى رِضْوانَكَ ، وَ شَرِيفَ كَرائِمِكَ ، وَ جَزِيلَ [ جَسِيمَ ] عَطائِكَ ، مِنْ خَيْرِ ما عِنْدَكَ . » « 1 » محمّد و آل محمّد را مشمول رحمت [ ويژه‌ى ] خود بگردان ، و در اين سال كه در پيش است ، ستر و پوشش خود را به من بپوشان ، و روى [ و تمام وجودم ] را به نور خويش روشن ساز ، و به محبّت خود مرا دوست [ زنده ] بدار ، و به [ مقام ] رضا و خشنودى و نوازش‌هاى و الا و برتر ، و بخشش فراوان [ و يا سترگ ] از بهترين آن چه نزد تو است ، نايل گردان . با توجّه به اين كه تمام خواسته‌هاى اين بخش از دعا حوايج معنوى مىباشند ، و بايد معناى خاصّى داشته باشند ، به توضيح يكايك آن‌ها پرداخته مىشود : ستر پروردگار ممكن است مقصود از « ستر پروردگار » در جمله‌ى « وَ أَلْبِسْنِى فِى مُسْتَقْبَلِ سَنَتِى هذِهِ سِتْرَكَ . » كه تلبّس به آن تقاضا شده ، مغفرت ، متلبّس شدن به صفت ستّاريّت حقّ

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 45 .