1 . سرّ درخواست صلوات صلوات ، خود نوعى شفيع بردن نزد خدا براى قضاى حوايج و حلّ مشكلات و در ضمن طلب رحمت مخصوص آن بزرگواران براى خويش است ؛ زيرا آنان محتاج به دعاى ما نيستند ، بلكه ماييم كه به آنان - كه واسطه‌هاى فيض الهى هستند - و دعايشان نيازمنديم و وظيفه داريم به آنان دعا كنيم و در واقع راهنمايى و هدايت ايشان است كه ما را به عبوديّت و كمالات نفسانى نايل مىگرداند . افزون بر اين ، از آن جا كه دعا به ايشان قطعاً مستجاب مىگردد ، بايد پيش از حوايج خود ، به آنان دعا نماييم ، تا خواسته‌هايمان قرين به استجابت گردد . شاهد بر اين گفتار ، جمله‌هاى ابتداى دعاى دوم روز نهم ماه رمضان است . « 1 » 2 . مفهوم الحاد در توحيد الحاد در توحيد ، عبارت است از خواندن خدا به گونه‌اى كه شايسته‌ى مقام و منزلت او نباشد و پرهيز از آن ، يعنى خواندن او به اسماى حسنايى كه شايسته‌ى مقام و منزلت او است ، چنان كه قرآن شريف مىفرمايد : وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى فَادْعُوهُ بِها وَ ذَرُوا الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي أَسْمائِهِ سَيُجْزَوْنَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ « 2 » و نام‌هاى نيكوتر تنها براى خداوند است ، پس او را با آن‌ها بخوانيد ، و كسانى را كه در [ ستودن او به ] اسم‌هايش انحراف دارند رها كنيد ، [ چرا كه ] به زودى آنان به اعمال خود پاداش داده خواهند شد . و اين رسيدن به كمال مخلَصيّت است كه بشر را از الحاد در توحيد نجات مىبخشد و به او امكان مىدهد كه خداوند را به شايستگى بخواند و خواندنش مورد امضاى حضرت حقّ قرار گيرد :

--> ( 1 ) . ر . ك : فراز دوم روز آغازين ، دعاى نهم ماه رمضان از اين كتاب . ( 2 ) . سوره‌ى اعراف ، آيه‌ى 180 .