خدا بهره و لذت نخواهد برد و ترس از عظمت حقّ سبحانه در دلش جاى نخواهد گرفت و هرگز نخواهد توانست با تمايل و علاقمندى و رغبت به آن چه محبوبِ اوست عمل كند و آن چه را كه خدا دوست ندارد و از آن نهى فرموده ، ترك كند . دعاى روز اوّل ماه مبارك رمضان اين دعا ، دعاى چهل و چهارم صحيفه‌ى سجّاديّه است « 1 » كه سيد ابن طاووس - رحمه‌اللَّه - آن را جزو اعمال روز اوّل اين بر شمرده و فرازهايى از آن توضيح داده مىشود . ( 13 ) « أَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِى هَدانا لِحَمْدِهِ ، وَ جَعَلَنا مِنْ أَهْلِهِ ، لِنَكُونَ لِإِحْسانِهِ مِنَ الشّاكِرِينَ ، وَ لِيَجْزِيَنا عَلى ذلِكَ جَزاءَ الْمُحْسِنِينَ . » « 2 » ستايش خدا را كه ما را به ستايش خود رهنمون گرديد و از كسانى كه زيبنده‌ى ستايش‌اند قرار داد ؛ تا از سپاسگزاران احسان او گرديم و نيز در برابر اين [ حمد و ستايش ] پاداش نيكوكاران را به ما عنايت فرمايد . هدايت بندگان به ستايش ترديدى نيست كه بندگان در تمام امور از جمله در كردار و گفتار و حتى نَفَس كشيدن به عنايت پروردگار سبحان نياز دارند . حمد و ستايش نيز ، خود گفتارى است كه از فعل نشأت گرفته است و زير بناى اين احتياج همان بستگى داشتن عالم مُلكى و خلقى هر موجود به عالم ملكوت و امرى مىباشد ؛ چنان كه خداوند مىفرمايد :

--> ( 1 ) . البتّه در برخى از موارد نسخه‌ى صحيفه‌ى سجّاديّه با اقبال الاعمال تفاوت دارد . ( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 42 و 43 .