مُصَوِّرِى وَ مُصَوِّرَكَ ، أَنْ يُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ، وَ أَنْ يَجْعَلَكَ هِلالَ بَرَكَةٍ لا تَمْحَقُهَا الْأَيّامُ ، وَ طَهارَةٍ لا تُدَنِّسُهَا الْآثامُ ، هِلالَ أَمْنٍ [ أَمْنَةٍ ] مِنَ الْآفاتِ ، وَ سَلامَةٍ مِنَ السَّيِّئآتِ . » « 1 » [ خطاب به هلال ماه ] پس از پروردگار خود و تو و آفريننده‌ى خود و تو و مقدّر و اندازه گيرنده‌ى خود و تو و نگارگر خود و تو ، درخواست مىكنم كه رحمت خاصّش را بر محمّد و آل محمّد بفرستد ، و تو را [ اى ماه رمضان ! ] ماه خجسته قرار دهد ، به گونه‌اى كه روزگار [ و ساعات و شب و روز آينده ] آن را از من نستاند [ و در محروميّت از آن بركات قرار بگيرم ] ، و تو را ماه پاكيزگى من قرار دهد و گناهانم آن را چركين ننمايد ، و تو را هلال ايمنى از آفات [ اخلاق سيّئه و گناهان و غيره ] و سلامتى از گناهان و بدىها قرار دهد . سرّ ذكر صلوات پيش از همه‌ى خواسته‌ها نكته‌ى قابل توجّه در بيشتر دعاها ، طلب رحمت براى محمّد و آل محمّد - صلوات اللَّه عليهم اجمعين - پيش از دعا و عرض درخواست است . سرّ اين نكته شايد اين باشد كه اين امر خود درخواست شفاعت از آن بزرگواران است . نيز سپاسگزارى و تشكّر از ايشان در برابر راهنمايى مؤمنان به صراط مستقيم است ؛ زيرا بىنياز بودن آنان - عليهم‌السّلام - از دعاى متابعت كنندگانشان دليل بر اين نمىشود كه شيعيان و پيروان ، در مقابل زحمات آن بزرگواران وظيفه نداشته باشند . دليل بر اين مطلب درخواست رحمت معصومين - عليهم‌السّلام - از خدا ، براى خويش است با آن كه خود مشتمل بر رحمت‌هاى خاصّه‌ى او مىباشند . از طرفى ، مؤمنين با درخواست رحمت براى آن بزرگواران ، در واقع طلب رحمت

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 17 .