- وَ اتَّبِعْ سَبِيلَ مَنْ أَنابَ إِلَيَّ « 1 » و از راه كسى كه [ با تمام وجود ] به سوى من توبه نموده است ، پيروى نما . - وَ الَّذِينَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوتَ أَنْ يَعْبُدُوها وَ أَنابُوا إِلَى اللَّهِ لَهُمُ الْبُشْرى « 2 » و مژده باد آنان را كه از پرستش طاغوت [ و هر معبودى به جز خداوند ] دورى جسته و [ با تمام وجود ، تنها ] به سوى خدا بازگشت نمودند . - اللَّهُ يَجْتَبِي إِلَيْهِ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ يُنِيبُ « 3 » خداوند هر كس را كه بخواهد [ براى رهنمايى ] به سوى خود برمىگزيند و هر كس را كه [ با تمام وجود به او ] بازگشت نمايد ، به سوى خويش رهنمون مىگردد . 3 . شايستگى در برابر قضاى الهى از عبارت « صالِحِ خَلْقِكَ فِى . . . الْقَضآءِ » بر مىآيد ، بنده‌ى صالح الهى كسى است كه در برابر قضا الهى ناخرسند و منفعل نگردد ، بلكه نسبت بدان آرامش داشته و در همه‌ى امور تسليم پروردگار باشد . در روايات منقول از اميرمؤمنان - عليه السّلام - آمده است : - « شَرُّ الْأُمُورِ ، أَلسَّخَطُ لِلْقَضآءِ . » « 4 » بدترين چيز ناخشنودى و ناخرسندى از قضاى الهى است . - « كُلُّ شَىْءٍ فِيهِ حِيلَةٌ ، إِلَّا الْقَضآءِ . » « 5 » هر چيز به جز قضاى الهى ، راه چاره‌اى دارد . با توجّه به اين كه « قضا » در اين جا به معناى امور انجام گرفته و پياده شده‌اى است كه هر شخص بدان رسيده و يا مىرسد و در تمام لحظات عمر با آن همراه بوده و مىباشد و به هيچ وجه تغييرپذير نيست ؛ تمنّاى غير آن ، مقابله با قضاى الهى است و بندگان صالح هرگز چنين نمىباشند .

--> ( 1 ) . سوره‌ى لقمان ، آيه‌ى 15 . ( 2 ) . سوره‌ى زمر ، آيه‌ى 17 . ( 3 ) . سوره‌ى شورى ، آيه‌ى 13 . ( 4 ) . فهرست موضوعى غرر و درر ، باب القضاء ، ص 324 . ( 5 ) . همان .