دَكًّا ( 21 ) وَ جاءَ رَبُّكَ وَ الْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا ( 22 ) وَ جِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسانُ وَ أَنَّى لَهُ الذِّكْرى ( 23 ) يَقُولُ يا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَياتِي ( 24 ) فَيَوْمَئِذٍ لا يُعَذِّبُ عَذابَهُ أَحَدٌ ( 25 ) وَ لا يُوثِقُ وَثاقَهُ أَحَدٌ ( 26 ) يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ( 27 ) ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً ( 28 ) فَادْخُلِي فِي عِبادِي ( 29 ) وَ ادْخُلِي جَنَّتِي ( 30 ) معناى واژه‌ها 5 [ حجر ] : حجر عقل و اصل معنى آن منع كردن است . « حجر القاضى على فلان ماله » يعنى قاضى او را از تصرف در مال خود منع كرد ، و عقل نيز شخص را از كارهاى زشت ممنوع مىسازد . 9 [ جابوا ] : سپردند و طى كردند . در مفردات راغب آمده است كه : جوب پيمودن و قطع جوبة به معنى زمين گود بوده و سپس بر سپردن و طى كردن هر زمينى اطلاق شده است . 10 [ ذى الاوتاد ] : گفته‌اند كه اين به معنى صاحب لشكريانى است كه سبب استحكام كار او مىشود ، و از روى أوتاد ( ميخها ) ناميده شده‌اند كه آنان رهبران قشون او هستند و استقرار امر و فرمان او به آنها است . و به قولى مقصود خود فرعون است كه صاحب ميخها ناميده شد ، چه مردمان را به چهار ميخ مىبسته و به همين حال باقى مىگذاشته است تا بميرند . 14 [ لبالمرصاد ] : مرصاد ( - كمينگاه ) به معنى جايى است