دستاوردهاى شخص است ، و به قولى : مقصود از « ما كسب » فرزندان او است ، و شايد فرزند از چيزهاى مكتسب انسان بوده باشد . [ 3 ] هرگز چنين نخواهد شد . . . آتش انتظار او را مىكشد و سوزش و درد آن را خواهد چشيد ، و اگر پدر و مادرش در دو گونهء او يك افروختگى ديدند كه از آن خوششان آمد و كنيهء او را ابو لهب قرار دادند ، بايد بداند كه از اين زيبايى ظاهرى كارى براى او ساخته نيست ، بلكه همين زيبايى در پايان كار به آتشى سوزنده مبدل خواهد شد . « سَيَصْلى ناراً ذاتَ لَهَبٍ - به آتشى شرردار در خواهد آمد . » [ 4 ] همسر ابو لهب خواهر ابو سفيان و عمهء معاويه ، و بنا بر روايات يك چشم بود ولى امّ جميل خوانده مىشد ، بد زبان و / 428 متكبر بود و سخت با پيامبر اسلام و دعوت او همچون برادرش دشمنى داشت . گفته‌اند كه اين زن بسيار مالدار بود ، ولى از بخل و حرص خود هيزم سوخت را از بيابان جمع و با خود حمل مىكرد ، و شايد خارها را در سر راه پيامبر و ديگر مسلمانان براى آزار رساندن به ايشان مىپراكند ، و بدين گونه خدا او را به همسرش پيوست . « وَ امْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ - و زنش هيزمكش بود . » كلمهء « حمّالة الحطب » از آن جهت منصوب است كه دلالت بر نكوهش آن زن كند ، و در تفسير كلمه اختلاف است : آيا آن زن كه مدعى شرف و بزرگى بود ، چگونه هيزم حمل مىكرده ، و آيا اين گفته براى نشان دادن بخل او است ؟ يا اين كه از آن جهت مورد نكوهش قرار گرفته كه خارها را بر سر راه پيغمبر مىريخته است ؟ يا اين كه سخن چينى مىكرده كه اعراب كسى را كه چنين كند هيزمكش مىنامند ، بدان جهت كه آتش فتنه را در ميان مردم روشن مىكند ؟ و در خبر است كه چون حمالة الحطب شنيد كه اين آيه دربارهء او و شوهرش نازل شده ، آهنگ مسجد الحرام كرد و چون به آن جا رسيد پيامبر را همراه با ابو بكر بن ابى قحافة نشسته ديد و ابو بكر گفت : اى رسول اللَّه ، اين ام جميل خشمناك