آسايش و تنبلى تسليم كنند . آيا مىدانى چگونه ؟ با عملى كردن سفارشهاى به يكديگر دربارهء حق و صبر . « وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ - و يكديگر را به حق و به شكيبايى سفارش و توصيه كردند . » بزرگ به كوچك سفارش مىكند ، و كوچك به نوبهء خود بزرگ را در معرض سفارش خود قرار مىدهد ، و دانا نادان را توصيه مىكند ، / 337 و نادان نيز به توصيهء دانا مىپردازد . . . و اين اصل دامنهء انجام دادن فريضهء امر به معروف و نهى از منكر را گسترش مىدهد ، و به همين گونه امر واجب خواندن مردمان به سوى خدا و به همه رساندن رسالتهاى او ، و هدايت كردن جاهلان و چيزهاى ديگرى از اين قبيل را به صورتى گسترده‌تر به جريان مىاندازد . از آن نظر چنين مىشود كه سفارش دو جانبه درخشندگى روح است و شكفتگى آرزو و سرزنشى لطيف . از اين طريق محيطى ايمانى به وجود مىآيد كه تو را بر انجام دادن واجباتت يارى مىدهد و حسن همسازگارى اجتماعى را در مسير صحيح راهنمايى مىكند . گفته شد كه بايد سفارش دو طرفى به حق باشد و به صبر ، آيا آنها چيست ؟ شناخت حق نيازمند يارى كردن صالحان است و آنان تو را به اين شناخت و راههاى رسيدن به آن رهبرى مىكنند ، و دشواريها و پيچيدگيهايى را كه از تبليغات گمراهان فراهم آمده است بر طرف مىسازند . و چون مذهبها با يكديگر تناقض پيدا كند ، و آراء و عقايد مختلف شود ، و امر بر تو مشتبه شود ، ناگزير براى رفع گرفتار بايد راهنمايى دانشمندان صالح و مؤمنان فهميده و توصيه‌هاى ايشان به حق به مدد گرفتاران بيايد . چون حق را شناختى ، ايستادن در كنار آن و دفاع كردن از آن و استوار ماندن بر آن نيازمند صبرى بزرگ است كه مؤمنان آن را به يكديگر سفارش مىكنند تا بعضى از ايشان در برابر سختيها و گرفتاريهاى زمان از پا در نيايند .