نيز از جاه و مرتبه‌اى كه شخص در نزد مردمان دارد پرسش خواهند كرد . در حديث از رسول اللَّه - صلى اللَّه عليه و آله - آمده است كه : « چون روز قيامت فرا رسد ، خدا بنده‌اى از بندگان را مىخواند و او را مقابل خود نگاه مىدارد و از جاه او به همان گونه پرسش مىكند كه از مال او » . « 28 » ولى بزرگترين نعمتى كه بنده دربارهء آن در روز قيامت مورد پرسش قرار مىگيرد هدايت است كه در رسالت و در رسول و جانشينان رسول تجلى پيدا مىكند ، مگر نعمت رسالت نعمتى نيست كه خدا به آن بر بندگان خود منت نهاده و گفته است : لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ ؟ و نيز گفت : يَمُنُّونَ عَلَيْكَ أَنْ أَسْلَمُوا قُلْ لا تَمُنُّوا عَلَيَّ إِسْلامَكُمْ بَلِ اللَّهُ يَمُنُّ عَلَيْكُمْ أَنْ هَداكُمْ لِلْإِيمانِ . به همين گونه ولايت امامان راهنما بزرگترين مصداق براى نعيمى است كه در روز قيامت مورد پرسش قرار خواهد گرفت و احاديث نيز مؤيد آن است ، همچون حديث به جا مانده از امام رضا - عليه السلام - كه يكى از فقها از او دربارهء اين گفتهء خداى عز و جل پرسش كرد : ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ و گفت آيا اين نعيم در دنيا و آب سرد نيست ، و امام در پاسخ او به بانگ بلند گفت : « شما چنين تفسير كرده‌ايد و آن را گونه‌ها قرار داده‌ايد : گروهى گفتند كه آب سرد است ، و ديگران آن را خوراك پاكيزه دانستند ، و بعضى آن را به خواب راحت تفسير كردند » و سپس امام حديثى از پدران خود روايت كرد كه در آن چنين آمده بود : « خداى عز و جل بندگانش را دربارهء آنچه به ايشان تفضّل كرده بود مورد پرسش قرار نمىدهد » و سپس گفت : « ولى / 327 نعيم دوستى ما خانواده است ، و خدا پس از پرسش دربارهء توحيد و نبوت از آن پرسش مىكند ، بدان سبب كه چون بنده به اين دوستى وفادار باشد ، او را به بهشتى مىرساند كه نعيم آن پايان ندارد » و سپس امام رضا عليه السلام حديثى از پدرانش به نقل از رسول اللَّه - صلى اللَّه عليه و آله - روايت كرد كه در آن اين تفسير به صراحت آمده بود .

--> ( 28 ) - نور الثقلين / ج 5 ، ص 664 و در آن جا روايات ديگرى نيز آمده است .