السيد محمد تقي المدرسي (مترجم: آرام)

24

تفسير هدايت (فارسى)

درست و نادرست ، و حق و باطل را از يكديگر جدا مىكند ، به همان گونه كه قيامت نيز روز فصل و جدا شدن حق و باطل و خوب و بد از يكديگر است . از امام امير المؤمنين - عليه السلام - به نقل از پيامبر - صلى اللَّه عليه و آله - روايت شده است كه گفت : « شنيدم كه پيغمبر مىگفت : كتابى است كه در آن خبر پيش از شما و حكم پس از شما آمده ، و آن فصل است و هزل نيست ، هر جبّارى كه آن را ترك كند ، خدا او را هلاك خواهد كرد ، و آن كس كه هدايت را در جز آن جستجو كند ، خدا گمراهش خواهد ساخت » . « 15 » اين كلمه بدان جهت به اين صورت آمده است كه انسان از هول و هراس آنچه مىشنود ، به تكذيب كردن آن پناه مىبرد : شايد اين بيم دادن گونه‌اى از ترساندن همراه با مبالغه است . هرگز چنين نيست . در قرآن هيچ كلمهء دروغ و مبالغه نيست . . . كتاب خدا است كه نه باطل از پيش به آن راه مىيابد و از پشت آن . و بدين گونه بيان قرآنى همهء گريزگاههاى رو به رو شدن با حقيقت بزرگ را كه منتظر همگان است ( حقيقت اجزاء ) مىبندد ، پس نه چيزى را مىتوان پوشيده داشت و نه گفته‌هاى يارى جستن از ديگران يا گريختن از حقيقت با تكذيب كردن آن مىتواند درست باشد . [ 15 ] و كافران تنها به اين بس نمىكردند كه براى گريز از حقايقى كه مؤيد رسالتهاى الاهى است به تكذيب آنها بپردازند ، / 23 بلكه به گونه‌هاى مختلف به محاربهء با آن مىپرداختند كه حجابى نفسى و اجتماعى ميان خود و حقايق به وجود آورند تا هرگز در تحت تأثر آن قرار نگيرند . « إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْداً - آنان به مكر كردن و دستان با تو مىپردازند . » و كيد عبارت از مهربانى نشان دادن براى دست يافتن به هدف به راههاى گوناگون است ، و در خير و شر هر دو به كار گرفته مىشود ، و چنان معلوم مىشود كه

--> ( 15 ) - القرطبى ، ج 20 ، ص 11 .