/ 185 سورهء شرح زمينهء كلّى سوره در آثار روايت شدهء از اهل بيت - عليهم السلام - آمده است كه اين سوره و سورهء پيش از اين به منزلهء يك سوره است و مىتوان آن دو را در نماز واجب ، بر خلاف ديگر سوره‌ها ، با يكديگر جمع كرد . و از امام صادق - عليه السلام - نقل است كه گفت : « ميان دو سوره نمىتوان در يك ركعت از نماز جمع كرد مگر در الضحى و أ لم نشرح ، و أ لم تر كيف و لإيلاف » ، « 1 » و از آن روى چنين است كه يكى از آن دو متعلق به ديگرى است ، و سؤال اين است كه : چگونه ؟ خداوند سبحانه و تعالى گروهى از نعمتهاى خود را بر فرستاده‌اش در سورهء نخستين و گروهى ديگر را در سورهء دوم برشمرده است ، و شايد سورهء اولى به نعمتهاى شخص تعلق داشته باشد و سورهء دومى به نعمتهاى رسيدهء به او به عنوان صاحب رسالت . مؤيد پيوستن آنها به يكديگر است خبرى كه از او - صلى اللَّه عليه و آله - دربارهء سبب نزول سوره روايت شده و در آن گفته است : « از پروردگارم چيزى پرسيدم كه كاش آن را نمىپرسيدم ، گفتم : پروردگارا ! / 186 ابراهيم را دوست خود برگزيدى ، و با موسى سخن گفتى ، و كوه‌ها را مسخر داوود ساختى كه با او تسبيح

--> ( 1 ) - نور الثقلين / ج 5 ، ص 593 .