سورة الضّحى / 167 [ سوره الضحى ( 93 ) : آيات 1 تا 11 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ وَ الضُّحى ( 1 ) وَ اللَّيْلِ إِذا سَجى ( 2 ) ما وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَ ما قَلى ( 3 ) وَ لَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولى ( 4 ) وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى ( 5 ) أَ لَمْ يَجِدْكَ يَتِيماً فَآوى ( 6 ) وَ وَجَدَكَ ضَالاًّ فَهَدى ( 7 ) وَ وَجَدَكَ عائِلاً فَأَغْنى ( 8 ) فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلا تَقْهَرْ ( 9 ) وَ أَمَّا السَّائِلَ فَلا تَنْهَرْ ( 10 ) وَ أَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ( 11 ) / 168 و به زودى پروردگارت چندان به تو خواهد بخشيد كه راضى و خرسند شوى شرح آيات : [ 1 ] چرا بر مردمان روا نيست كه به آفريده‌هاى خدا سوگند ياد كنند ، در صورتى كه خدا به آنچه آفريده است قسم مىخورد و در حديثى چنين آمده است : از امام باقر - عليه السلام - : « خداى عز و جل مىتواند به هر چه از آفريده‌هايش كه بخواهد قسم ياد كند ، و بندگانش را نرسد كه جز به او قسم ياد