بندگان صالح خود داخل مىكند كه در آن انس گرفتن و صفاى دو طرفى است . / 106 « فَادْخُلِي فِي عِبادِي - پس در ميان بندگان من داخل شو . » يعنى به صف آنان بپيوند و با ايشان قرين شو . [ 30 ] مهمانسراى خدا و منزل كرامت او ، يعنى بهشت ، پذيراى او مىشود كه هر كس به آن درآيد ، هرگز از آن خارج نخواهد شد . « وَ ادْخُلِي جَنَّتِي - و به بهشت من درآى . » اميد آن كه خدا ما را از اهل بهشت خود قرار دهد كه او شنوندهء دعاء است .