ايمان به خدا اصل است ولى جز با تسليم شدن به فرستاده‌اش كامل نمىشود كه در نتيجه رسالت الاهى به صورت يك واقعيت فرهنگى و قرار گرفتن در زير پرچم رهبرى مكتبى در مىآيد ، و ناگزير مىبايستى حالت واقعيتى تفصيلى پيدا كند كه تأثير آن همهء نواحى زندگى فرد و اجزاء گوناگون آن را فرا گيرد و ، به عبارت ديگر ، ايمان به خدا و رسولش تنها عقيده‌اى در قلب نيست ، و صورت ظواهر و آداب محض را ندارد ، بلكه برنامهء گونه‌اى از زندگى است كه مىبايستى شخص ( خواه به صورت فردى و خواه به صورت جمعى ) ملتزم نسبت به آن بوده باشد . « وَ النُّورِ الَّذِي أَنْزَلْنا - و به نورى كه فرو فرستاديم . » قرآن از آن روى نور است كه آدمى را از تاريكيهاى نادانى و كفر بيرون مىآورد ، و نهفته‌هاى عقل او را آشكار مىسازد ، و انگيزه‌هاى خير و نيكى را در ضمير وى پرورش مىدهد ، و برنامه‌هاى درست زندگى را براى او طرحريزى مىكند . و كدام روشنى و نور است كه از ريسمان پيوستگى با خدا و كتاب او نيرومندتر و بزرگتر باشد كه آدمى را به خداى « نور السماوات و الارض » مىرساند ؟ ! / 22 و در سوره‌هاى نور و صفّ سخن از آن رفت كه رهبرى مكتبى خود مظهر و تجلّى نور خدا است ، بدان سبب كه صورت گويايى براى كتاب خدا و نمونهء برترى براى رسالتهاى او است ، و اين كه پيروى از آن راههاى فرعى زندگى را براى آدمى در روشنى قرار مىدهد ، و از همين جا است كه در حديث به جا مانده از امام باقر - عليه السلام - چنين آمده است : « نور امام در دلهاى مؤمنان روشنتر از نور خورشيد درخشان در وسط روز است » . « 4 » اسلام اصيل و راستين ايمان را فقط اعتقاد ( به خدا و رسول و نور ) نمىداند ، بلكه ايمان تسليم شدن به خدا است ، و پيروى از رسولش ، و به كار بستن كتاب ، و به عبارت ديگر : ايمان عبارت است از عمل پيوسته و استوار و خالصى كه

--> ( 4 ) - نور الثقلين ، ج 5 ، ص 341 .