« 39 » - كسانى كه داراييهاى خود را در راه خدا انفاق كنند و در پى آنچه انفاق مىكنند منّتى ( بر نيازمندان ) ننهند و آزارى نرسانند ، پاداش آنان نزد پروردگارشان براى آنان محفوظ است و بيمى بر ايشان نيست و اندوهگين نخواهند بود . سخنى نيكو و آمرزش طلبى ( در پاسخ فقير ) بهتر است از دادن صدقه‌اى كه در پى آن آزار ( و توهين يا زخم زبانى ) باشد ، و خداوند ( از صدقهء خلق ) بىنياز ( و بر بخل آنان ) بردبار است . اى كسانى كه ايمان آورديد ! صدقه‌هاى خود را با منّت نهادن و آزار رساندن به هدر ندهيد ! مانند آن كس كه مال خود را از روى ريا كارى با مردم انفاق كند ولى به خدا و روز قيامت ايمان نياورد ، مثل او مانند سنگى سخت است كه بر روى آن خاك نشسته است ، و رگبارى بر آن ببارد و آن را هم چنان سخت بر جاى گذارد كه نتوانند هيچ حاصلى از آن به دست آورند ، و خدا گروه كافران را رهنمايى نمىكند . » 3 - اين كه انفاق در موارد درست خود صرف شود و به دريافت كنندهء مشروع خود برسد ، پس در اين صورت است كه آدمى بالفعل آن را به خداوند وام داده است ، آرى ، از انفاق كننده نمىخواهند كه به تفتيش عقايد مردم بپردازد و از آنان بازپرسى كند ، ولى شايسته است كه بداند مال خود را كجا مىنهد ( و به چه مصرفى مىرسد ) . در خبر مشهور آمده است : « گامهاى بنده بر پل صراط پيش نمىرود مگر آنكه نخست از پنج چيز او بپرسند ( از جمله : ) از مال او كه از كجا به دست آورده و در چه راهى هزينه كرده » و خداى عزّ و جلّ گويد : « إِنْ تُبْدُوا الصَّدَقاتِ فَنِعِمَّا هِيَ وَ إِنْ تُخْفُوها وَ تُؤْتُوهَا الْفُقَراءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ « 40 » - اگر صدقه‌ها را به مستحقان آشكارا دهيد ، كارى است نيكو ولى اگر آن را در نهان به نيازمندان برسانيد براى شما بهتر است » . و امام صادق ( ع ) گفت : « اگر مردم آنچه را خداوند به آنان امر كرده به دست آورند و در راهى كه آنان را از آن نهى كرده

--> ( 39 ) - البقرة / 262 تا 264 . ( 40 ) - البقرة / 271 .