طرح مىكردند ، به آنان داده مىشود / 23 و طبيعتا پاسخ از گونهء پرسش است : ذُوقُوا فِتْنَتَكُمْ « بچشيد آزمايش خودتان را . » اين همان آتشى است كه آن را ريشخند مىكرديد . اين همان فتنه و آزمايشى است كه در دنيا به صورت اوامر و نواهى و واجبات و محرّمات تجسّم پيدا كرد . و امروز به صورت واقعى آن كه آتشى زبانه كش است عرضه مىشود . هذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ « اين همان چيزى است كه براى رسيدن به آن شتابزده بوديد . » از اين پاسخ ماهيت پرسش آنان آشكار مىشود كه آكندهء از تمسخر و انكار بوده است . [ 15 ] در كنار ديگرى از تصوير پرهيزگارانى را مشاهده مىكنيم كه خودشان را از سببهاى سوخته شدن به آتش محفوظ نگاه داشتند ، و آنان را در باغها و در كنار چشمه‌ها مشاهده مىكنيم . إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ « و پرهيزگاران در باغهاى بهشت و چشمه‌هاى آن جاى دارند . » كه هر باغى نعمت خود را دارد ، و هر چشمه‌اى يك نوشيدنى معلوم ، و آنان در آنها گردش مىكنند و از آنچه دوست دارند لذّت مىبرند . [ 16 ] آخِذِينَ ما آتاهُمْ رَبُّهُمْ « آنچه را كه پروردگارشان به آنان عطا كرده است دريافت مىكنند . » به همان گونه كه در دنيا آموزشهاى پروردگارشان را دريافت مىكردند و به آنها تسليم مىشدند ، امروز پاداش بزرگ آن را دريافت مىكنند . گفته‌اند : أخذ و گرفتن در اين جا به معنى مالك شدن است ، چنان كه گفته مىشود : فلانى كشورها را گرفت ، و بنا بر اين بهشت صورت موقّتى ندارد بلكه ملك دايمى ايشان است ، و به قولى : صيغهء كلمهء « آخذين » دلالت بر مستمر بودن گرفتن ايشان دارد ، بدان سبب كه نعمتهاى بهشت را نمىتوان يك مرتبه گرفت ، از آن روى كه بىنهايت است .