جاهايى دور از محلّ فراهم آمدن آنها انتقال مىدهد تا از بالا آب بر زمينها فرو ريزد و آنها را سيراب كند و هيچ جاى خشكى باقى نماند ، و در جاى ديگر سبب فيضان و افزايش ريزشى زيانبار شود . آيا چه كس كار اين ابرها و جاهاى آبيارى آنها را مقدر كرد ؟ آيا اين كار مدبّر حكيم نيست ؟ فَالْجارِياتِ يُسْراً « پس سوگند به روان شدگان به آسانى » . اين ابرها به آسانى جا به جا مىشوند ، و سپس مىبارند و ريزابه‌ها و رودها را پر مىكنند ، و بر بالاى آنها كشتيها به آسانى آمد و شد مىكنند كه بهترين وسيله براى مبادله كردن كالاها در ميان اقوام و ملتها به شمار مىروند و از زمانى كه خدا انسان را آفريده تا امروز چنين بوده است . فَالْمُقَسِّماتِ أَمْراً « و سوگند به تقسيم كنندگان امور و كارها » . آنان فرشتگانى هستند كه بر امر خدا در تدبير و تنظيم اين عوامل حياتى و تقسيم كارهاى آنها اشراف و نظارت دارند . در حديث آمده است كه « ابن الكوّا ( كه از خوارج بود ) از امير المؤمنين ( ع ) دربارهء الذَّارِياتِ ذَرْواً پرسش كرد و او گفت : باد است ، و چون از فَالْحامِلاتِ وِقْراً پرسيد ، گفت : آن ابر است ، و دربارهء پرسش از فَالْجارِياتِ يُسْراً گفت : آن كشتيها است ، و از فَالْمُقَسِّماتِ أَمْراً گفت كه : آن فرشتگانند . » « 4 » / 17 [ 5 ] اگر معنى قسم در نزد ما - ما آدميزادگان - پيوستن موضوعى به موضوع ديگر به صورت متعارفى است ، در كلام پروردگار مقصود از آن پيوستن به حق است . آيا مىدانى كه چون بگويى : به جان تو راست مىگويم ، معنى آن چيست ؟ آيا معنى آن اين نيست كه راستگويى خود را به جان خود پيوسته‌اى و چنان مىپندارى كه آنها چنان پيوستهء به يكديگرند كه اگر يكى از آنها ( راستگويى تو ) نابود شود ، آن ديگرى ( جانت ) نيز نابود خواهد شد ؟

--> ( 4 ) - نور الثقلين ، ج 5 ، ص 120 .