آنان از خدايان نيستند تا به پرستش ايشان بپردازيم ، بلكه بندگانى همچون ما و آفريدهء خداوند يگانه‌اند . رَبُّكُمْ وَ رَبُّ آبائِكُمُ الْأَوَّلِينَ پروردگار شما و پروردگار پدران نخستين شما . » خواه پدرانمان او را پرستيده باشند يا براى او شريكى قايل شده باشند ، و ما بايد اين حقيقت را مقياس و معيارى براى ارزشيابى نسلها قرار دهيم و نه بر عكس آن ، و چون چنين شود ، انحراف ديگران در ما تأثير منفى نخواهد داشت . [ 9 ] و پرسشى كه در اين جا مطرح مىشود چنين است : چرا افراد بشر از اين حقيقت انحراف پيدا مىكنند و به خدا مشرك مىشوند ؟ پاسخ چنين است : آنان چنين مىپندارند كه زندگى دنيا پايان همه چيز است ، و همين به اعتقاد ايشان هدف است ، / 20 و چنين تصورى آنان را به شك ورزيدن دربارهء آينده كه سراى آخرت است مىكشاند ، و هر كس خود را از آخرت تهى كند ، هدف زندگى را از دست داده و آن را به صورت يك بازى محض در آورده است . بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ يَلْعَبُونَ بلكه آنان در شكى به بازى پرداخته‌اند . » مؤمن سراى دنيا را خانهء لهو و لعب نمىگيرد ، بدان سبب كه به مسئوليت و حساب پس دادن از هر گفتار و كردارى كه از او صادر مىشود معتقد است ، بلكه از هر سخنى كه پيش خود و با نفس خويش طرح كرده است ، در صورتى كه شكاكان دربارهء آخرت را بر آن مىدارد كه به زندگى دنيا با نظرى ساده و هزل آميز نگاه كنند . [ 10 ] و قرآن اين گونه كسان را از عاقبتى كه به زودى در نتيجهء چنين نظرى به زندگى دنيا داشتن رو به رو خواهند شد ، بر حذر مىدارد ، پس شك دربارهء آخرت چيزى نيست كه بتواند مسئوليت در مقابل گفته‌ها و كرده‌ها را از انسان سلب كند . فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّماءُ بِدُخانٍ مُبِينٍ پس چشم به روزى داشته باش كه آسمان دود و دخانى آشكار به وجود مىآورد . »