فِيها يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ در آن هر امرى به حكمت تفصيل داده مىشود . » كارهاى بندگان همه به دست خود ايشان وابسته نيست ، بلكه شايد بيشتر آنها وابستهء به قدر است . . . و تفريق - بنا بر آنچه بعضى گفته‌اند - تفصيل و بيان كردن كامل چيزهايى است كه خدا در غيب علم خود از احكام و اهداف آن به اجمال بيان كرده است . أَمْراً مِنْ عِنْدِنا إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ امرى از نزد ما كه خود آن را فرستنده‌ايم . » / 18 پس ، امر همچون قرآن ، از جانب خدا فرستاده مىشود ، يعنى قرآن برنامهء عمل ما در عالم تشريع و قانونگذارى است ، در صورتى كه قضا و قدر خدا ترسيم كنندهء نقشهء زندگى ما در جهان تكوين‌اند ، پس به همان گونه كه خدا در شب قدر آنچه را كه به زندگى ما ارتباط پيدا كند ، جزء به جزء مقدر مىسازد ، به همان گونه هم پيامبران را مىفرستد تا برنامهء زندگى ما را كلمه به كلمه برايمان بيان كنند . [ 6 ] و اين تدبير الاهى رحمتى كامل است كه به ما مىرسد : رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ رحمتى از پروردگارت . » دست خدايى كه امور جهان را به جريان مىاندازد ، دستى بخشنده و كريم است ، و لذا بصيرت و ديد قرآنى نسبت به زندگى الهام بخش اطمينان و اعتماد است ، پس مسلمان راستين خود را به خدا تسليم مىكند و به او مىسپارد ، و نفس او به قضا و قدر الاهى اطمينان پيدا مىكند : أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ آگاه باشيد كه با ذكر خدا دلها اطمينان و آسايش پيدا مىكند » . و چنين مسلمانى از طبيعت و مردم پيرامون خويش و همچنين از مشكلات نمىترسد ، و به همين سبب تا مىتواند در راه خدا انفاق مىكند و فزونى روزى خود را به ديگران مىدهد و هيچ ترسى از فقر ندارد ، بلكه از انفاق مال اميد افزايش روزى خود را دارد ، و به كارهاى واجب اقدام مىكند ، و از مشكلات و دشواريهاى موجود بر سر راه بيم ندارد ، بلكه اميد آن دارد