مَيِّتُونَ « 16 » تو مىميرى و آنها نيز مىميرند » و گفت : « كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ « 17 » همه كس مرگ را مىچشد » . آن گاه وى به سخن پرداخت و گفت : خداوند اهل زمين را مىميراند تا آنجا كه يك تن باقى نماند ، سپس اهل آسمان را مىميراند تا آنجا كه تنى جز ملك الموت و حاملان عرش و جبرييل و ميكاييل عليهم السّلام باقى نمىمانند ، ( حضرتش ) گفت : آن گاه ملك الموت مىآيد تا در برابر خداى عزّ و جلّ بايستد ، به او گفته شود : كدام كس باقى مانده ؟ - و او خود داناتر است - ( عزراييل ) گويد : پروردگارا جز ملك الموت و حاملان عرش و جبرييل و ميكاييل كسى باقى نمانده . به دو گفته شود : به جبرييل و ميكاييل بگو : بايد بميريد . فرشتگان در اين هنگام گويند : پروردگارا ، دو فرستاده‌ات و دو امين تو ؟ و خداوند گويد : من بر هر نفسى كه در آن روح وجود دارد مرگ را مقرّر و مقدّر كرده‌ام ، آن گاه ملك الموت مىآيد تا در برابر خداى عزّ و جلّ بايستد ، پس به دو گفته شود : چه كسى باقى مانده ؟ - و او خود داناتر است - پس وى گويد : پروردگارا ! جز ملك الموت و حاملان عرش كسى نمانده است . به دو گفته شود : به حاملان عرش بگو : بميريد ! ( امام ) گفت : آن گاه ملك الموت افسرده و اندوهگين مىآيد و حتى پلك خود را بالا نمىبرد ، به دو گفته شود : چه كسى باقى مانده ؟ - و او خود داناتر است - گويد : پروردگارا ! جز ملك الموت كسى باقى نمانده ، پس به دو گفته شود : اى ملك الموت ! بمير ، و او هم مىميرد ، سپس ( خداوند ) زمين و آسمانها را به دست راست خود مىگيرد و مىگويد : كجايند آنان كه ادّعا مىكردند مرا شريكى است ؟ كجايند آنان كه با من خدايى ديگر قرار داده و جعل كرده بودند ؟ » . « 18 » [ 17 ] سپس قرآن بيان مىكند كه فرمانرواى يگانهء قهّار بودن بدين معنى نيست كه او بر مردم ستم مىكند ، پروردگار ما فراتر از آن است كه ظلم و ستم

--> ( 16 ) - الزّمر / 20 . ( 17 ) - آل عمران / 185 . ( 18 ) - نور الثقلين ، ج 4 ، ص 516 .