السيد محمد تقي المدرسي (مترجم: آرام)
22
تفسير هدايت (فارسى)
/ 24 فرمان ، از آن خداى بلند مرتبهء بزرگ است رهنمودهايى از آيات : براى آن كه اوضاع و احوال دشوار ارادهء مؤمن را در هم نشكند ، بويژه وقتى كه گردنكشان عليه او كه تنهاست مىستيزند ، يا هنگامى كه در نهان براى حفظ ايمان خود مىكوشد ، و براى آن كه مؤمن با روى آوردن به خدا از پليدى و چرك شرك پاكيزه شود ، پروردگار ما چنين وحى مىكند كه بزرگترين آفريدگان خدا كه عرش قدرت الهى را حمل مىكنند براى كسانى كه روى به خدا نهاده و به دو ايمان آوردهاند ، آمرزش مىطلبند و براى آمرزش آنان دعا مىكنند كه خداوند آنان را از عذاب دوزخ باز دارد و آنان و هر كه را از پدران و فرزندانشان كه صالح باشد ، به بهشتهاى جاودان درآرد و به رحمت خود از عقوبتهاى بد حفظ كند . در حالى كه كافران نفرين مىشوند و به آنها ندا مىرسد كه دشمنى خدا با شما از دشمنى شما با خودتان ، هنگامى كه ايمان را رد كرديد ، بزرگتر است . و آنها را مىبينى كه در آن هنگام همگام به درگاه خدا زارى مىكنند و مىگويند : ما پس از آن كه دو بار تجربهء مرگ و زندگى را پشت سر گذاشتيم اينك چنان شديم كه به گناهان خود اعتراف مىكنيم ، و مىپرسند : آيا مىتوانيم از كشيدن عذاب معاف شويم و به در رويم ؟ امّا اين درخواست آنها رد مىشود ، بدين دليل كه آنها به توحيد كافر شده و به شريكان برتراشيده ( براى خدا ) ايمان آوردهاند ، و براستى كه فرمان از آن خداى بلند مرتبهء بزرگ است نه از آن شريكان برتراشيدهء پندارى . / 25 خداست كه بتنهايى ، خود در آفرينش حكمرواست ، و اوست كه مردم را به وسيلهء آيات و نشانههايش به سوى خود راهنمايى مىكند ، و در آسمان روزى