السيد محمد تقي المدرسي (مترجم: آرام)

8

تفسير هدايت (فارسى)

/ 7 زمينهء كلّى سوره نام سوره : اين سوره بدان سبب به نام « الشعراء » خوانده شده كه در آن از رسالتهاى خدا در مواجههء با فرهنگهاى بشرى سخن رفته است . آيات اين سوره در پيرامون رسالتهاى خدا گردش مىكند ، به همان گونه كه در سورة الفرقان از آن ياد شد ، ولى با تفصيل بيشتر ، و اين كار در ضمن بيان مبارزهء ميان رسالتهاى الاهى و معتقدات جاهلى برخاستهء از فرهنگهاى انحرافى صورت پذير مىشود . پس از آن كه آغاز سوره ما را به ياد خدا مىاندازد ، سخنى از خواست شديد پيغمبر نسبت به راهنمايى مردمان به ميان مىآيد ، و در اين باره تأكيد مىشود كه خدا مردمان را با اكراه به هدايت و راهيابى دعوت نمىكند ، و در اين مورد از ميان صفات خداوند متعال دو نام عزت و رحمت آشكار مىشود كه در طبيعت و در مبارزه تجلّى پيدا مىكنند . سياق قرآن خبرهاى پيامبران را براى ما حكايت مىكند ، و در هر يك از آنها از اين دو نام بزرگوار ياد مىشود ، و در اين باره تأكيد صورت مىگيرد كه در اين حكايتها آياتى است ، ولى بيشتر مردم ايمان نمىآورند . / 8 در داستان موسى خدا او را به فرستادگى به سوى فرعون فرمان مىدهد ، و موسى از دشواريهاى اين راه سخن مىگويد ، و خدا همهء آنها را به صورت كلّى نفى مىكند ، و به او وعدهء پيروزى مىدهد ، و موسى با سمت فرستادگى از جانب خدا به گفتگوى با فرعون مىپردازد ، و فرعون با اشارهء به قدرت خود با موسى مجادله مىكند . اين امر آشكار مىشود كه هر فرستادگى در رسالت داراى محتوايى