باغهاى بهشت بر من منّت نهادى و مرا از دوزخ رهانيدى . ابو بصير گفت : آن گاه من گريستم و عرض كردم فدايت شوم ، در اين باره بيشتر بفرماى ! امام ( ع ) گفت : اى ابو محمد در بهشت نهرى است كه بر كناره‌هاى آن كنيزانى روينده رسته‌اند ، چون مؤمن بر كنيزى بگذرد و از او خوشش آيد او را بر كند و بر گيرد و خداى عزّ و جلّ به جاى او ديگرى را بروياند . عرض كردم : فدايت شوم ، بيش از اين برايم بفرماى ! فرمود : اى ابو محمد مؤمن در آنجا با هشتصد دوشيزه و چهار هزار بيوه و دو زن حورى همسرى مىكند . عرض كردم : فدايت شوم ، هشتصد دوشيزه ؟ فرمود : آرى با هر يك از آنان هم‌آغوشى كند / 32 او را بدين صفت ( دوشيزه ) يابد . عرض كردم : فدايت شوم حور عين از چه چيز آفريده شده‌اند ؟ فرمود از خاك پاك نورانى بهشت ، و از فرط لطافت چنانند كه مغز استخوانشان از پشت هفتاد دست جامهء حرير پيداست . جگر آن حورى آيينهء اين مؤمن و جگر اين مؤمن آيينهء آن حورى است . عرض كردم : فدايت شوم ، آيا حوران زبانى دارند كه در بهشت بدان سخن گويند ؟ فرمود : آرى سخنى لطيف كه آفريدگان دلپذيرتر از آن نشنيده‌اند . عرض كردم : آن زبان چيست ؟ فرمود : با صداهايى نازك و موزون مىگويند : ما جاودانگانيم و نمىميريم ، ما لطيفانيم و خشن نمىشويم ، ما درست اندامان جوانيم و پير نمىشويم ، ما خوشنودانيم و خشمگين نمىشويم ، خوشا آن كه براى ما آفريده شد ، و خوشا آن كه ما براى او آفريده شديم و به دو اختصاص يافتيم . ما زنانى هستيم كه چون كسى با ما هم‌آغوش شود چنان در جوّ فضا به پرواز در آيد كه نورش چشمها را بزند و خيره كند » . « 2 » / 33 [ سوره الحج ( 22 ) : آيات 15 تا 22 ] مَنْ كانَ يَظُنُّ أَنْ لَنْ يَنْصُرَهُ اللَّهُ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ فَلْيَمْدُدْ بِسَبَبٍ إِلَى السَّماءِ ثُمَّ لْيَقْطَعْ فَلْيَنْظُرْ هَلْ يُذْهِبَنَّ كَيْدُهُ ما يَغِيظُ ( 15 )

--> ( 2 ) - بحار الانوار ، ج 8 ، ص 120 .