از هزار تن نهصد و نود و نه تن به دوزخ و يك تن به بهشت . اين امر بر مسلمانان دشوار آمد و سخت به گريه درآمدند و عرض كردند : اى پيامبر خدا ، پس چه كس ما را نجات مىدهد ؟ پيامبر ( ص ) گفت : شما را بشارت باد كه دو نوع آفريدهء ديگر نيز با شمايند : يأجوج و مأجوج كه به هر چيز پردازند افزونش كنند و شما در آن ميانه جز به قدر مويى سفيد در بدن گاوى سياه يا رقمى در ذراع بلند يا خالى بر تن شتر نخواهيد بود ، سپس فرمود : من اميدوارم كه شما يك چهارم اهل بهشت را تشكيل دهيد . آن گاه تكبير برآوردند . سپس گفت : من اميدوارم كه شما يك سوّم بهشتيان باشيد ، آن گاه گفت : من به يقين اميدوارم كه شما دو سوّم بهشتيان باشيد زيرا اهل بهشت يكصد و بيست صف هستند كه هشتاد صف آنان امّت منند ، آن گاه گفت : هفتاد هزار تن از امّت من بىحسابرسى به بهشت در مىآيند . / 19 [ 3 ] « وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يُجادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ - بعضى از مردم ، بىهيچ دانشى دربارهء خدا مجادله مىكنند . . . » و اين گفته « يُجادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ » يعنى بدون انديشه در اين كه او خدايى است كه بايد خواه و ناخواه از او فرمان برد و اطاعتش كرد . جدال به باطل همانا شاهد و گواهى است بر حالت استقرار دروغين ، كه دارندهء آن حالت حاضر نمىشود از آن دگرگون شود ، چه مىپندارد كه تغيير آن وضع پايهء زندگى او را درهم مىريزد يا با عزّت شخصى او مخالف است . در حالى كه احساس زلزلهء روز قيامت مؤمنان را قادر مىسازد كه در پرتو خرد و وحى و استقبال از حقايق جديد ، بدون تعصّب و عزّت جويى از گناه و باطل ، به افكار و انديشه‌هاى خود مراجعه كنند و از افكار باطل بازگردند و دست بشويند . كافران هنگامى كه به افكار باطل خود تكيه مىكنند و از آن عزّت مىجويند مىپندارند كه از كرامت و حيثيّت خود دفاع و حمايت مىكنند در حالى كه با همين تصوّر باطل استقلال فكر و كرامت خود را از دست مىدهند زيرا بدين سان از شيطانى سركش پيروى مىكنند . « وَ يَتَّبِعُ كُلَّ شَيْطانٍ مَرِيدٍ - و از هر شيطان سركشى پيروى مىكنند . »