پيوسته در صدد گمراه ساختن ما از آن است ، يا ما را پيوسته از آن منحرف مىسازد ؟ پس خداوند متعال در آيه‌هاى ( 98 - 105 ) روش فهم قرآن را براى ما آشكار مىسازد . نخست : با پناه بردن به خدا از شر شيطان در هنگام قرائت قرآن . / 12 دوم : با تسليم شدن به همهء آيات آن كه روح القدس آنها را به فرمان خدا بر پيامبرش فرود آورده ، پس اختلاف و كمبودى در آن وجود ندارد و از شبهه‌انگيزى كافران كارى برنمىآيد كه مىگفتند فردى غير عرب رسول خدا را تعليم مىدهد و اين قرآنى كه در اوج بلاغت جاى دارد بر ساختهء او است ! سوم : پرهيز كردن از « دروغ » بستن بر خدا . راه رسيدن به ايمان تعالى و چيره شدن بر زندگى دنيا است ، و برگزيدن آخرت بر آن . و بدين گونه است كه نعمتهاى دنيا براى كسى كه مالك آنها است سودمند واقع مىشود ، ولى آن كس كه نعمت بر او فرمانروايى و مالكيت پيدا مىكند ، و زندگى دنيا را بر آخرت برمىگزيند ، خدا او را راهنمايى نخواهد كرد ، از آن جهت كه به خدا و رسالتهاى او كفر ورزيده است . بدين گونه آيات ( 106 - 113 ) ايستار سالم در برابر نعمتهاى الاهى را براى ما بيان مىكند ، و بر ما آشكار مىشود كه دوستان زندگى دنيا كه آن را بر نعمتهاى خدا در سراى ديگر ترجيح مىدهند ، آن كسانند كه سينه‌هاى گسترده براى كفر دارند و خداوند متعال افزارهاى فهم را از ايشان دور مىسازد و غافلان همين گروهند . اما آن كس كه نفس خويش را برتر از دنيا قرار داده ، و پس از فتنه‌ها و بلاهايى كه در راه خدا آنها را تحمل كرده به مهاجرت مىپردازد و جهاد مىكند و به عبادت مىپردازد ، بايد بداند كه خداوند آمرزنده و بخشنده است . خود را برتر از دنيا نشان دادن در آن روز براى آدمى سودمند مىافتد كه هر كس به عذر آوردن دربارهء آنچه كرده است در برابر خداى بزرگ مىايستد . كفر ورزيدن به خدا نعمتهاى دنيا را نيز از آدمى سلب مىكند ، چنان كه