آتش بهرهء آنان خواهد بود ، و در آن هنگام كه فرشتگان مرگ برايشان وارد مىشوند حالت تسليم نشان مىدهند و اسلام مىآورند ، ولى آنان را به سبب تكبر و استكبارشان به دوزخ مىافكنند . / 9 سياق در آيات ( 38 - 44 ) به بحث دربارهء حالت استكبار كه شايد بزرگترين گردنه و مانع در راه ايمان آوردن به وحى است مىپردازد ، و اين كار با يادآورى بعث و رستاخيز صورت مىگيرد و هدف آن بيان واقعيتى است كه در كذب و انكار كافران تجلّى پيدا مىكند . در آيه‌هاى ( 41 - 42 ) پروردگار ما را به پاداش و مزدى كه مهاجران به آن دست مىيابند يادآور مىشود ، و شايد اين تذكر براى آن باشد كه بتوانيم در برابر فريبندگى و گمراه كنندگى نعمتها ، كه در ميان آنها و حق اختيار كامل داريم تا يكى از آن دو را برگزينيم ، مقاومت نشان دهيم . بار ديگر به وحى بازمىگردد و آن را يادآور ما مىشود . و از آن سخن مىگويد كه رسالت و رسول چيز تازه‌اى نيست كه در جهان پيدا شده باشد و رسولان آن را از پيش خود ساخته و پرداخته باشند . نوبتى ديگر ( 45 - 55 ) خداوند سبحان اين مطلب را يادآور ما مىشود كه كسانى كه مكّارى و پرداختن به كارهاى بد و زشت را پيشهء خود ساخته‌اند ، از مكر خدا در امان نيستند . و شايد اين گونه سخن گفتن خدا براى آن باشد كه غرور و فريبندگى استكبار در نفس آدمى درمان شود ، و سپس به ما تذكر مىدهد كه هر چيز در طبيعت به خدا سجده مىكند و فرشتگان از پرستش او سرباز نمىزنند ، بلكه از خداى خويش در هراسند ، و خدا از قايل شدن شريكى براى خودش نهى كرده و به ترسيدن از او و از اين كار دورى جستن فرمان داده است . مگر نه اين است كه نعمتها همه از آن او است ، و اگر چيزى از آنها از دست ما خارج شود به او پناه نمىآوريم ؟ با وجود اين ، پس از آن كه خدا ضرر و زيان را از ايشان دور ساخت بار ديگر به او شرك مىورزند . سياق به بيان پوچى و سفيهانه بودن انديشهء شرك و اين كه نعمتها از كسى